วันพฤหัสบดีที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2555

นางพญาผมขาว / The Bride with White Hair / 新白发魔女传


เนื่องจากดิฉันเองก็ไม่ใช่ชาวยุทธภพ เรื่องยุทธจักรนิยายจีนอาจไม่เชี่ยวชาญเหมือนเหล่าชาวยุทธที่ท่องยุทธภพนิยายจีนมานานปี แต่เป็นเพราะพี่หลงแปลงร่างไปเป็น “จั๋วอี้หัง” หนึ่งในตัวละครชื่อดังแห่งยุค ในนิยายแนวยุทธจักรที่มีชื่อไทยว่า “นางพญาผมขาว” จากปลายปากกาของปู่เนี่ย หรือเนี่ยอู้เซ็ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในยอดยุทธเทียบเคียงได้กับท่านโกวเล้ง จึงต้องไปเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับนิยายยุทธภพเรื่องนี้มาฝากทุกท่านนะคะ จึงขออาศัยอ้างอิงข้อเขียนจากเว็บไซต์อื่นที่ได้เขียนไว้เกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้ ซึ่งน่าจะเชี่ยวชาญและถูกต้องกว่าดิฉันแน่นอนค่ะ

ระหว่างที่รอละครออนแอร์ หากใครจะไปหานิยายเล่มนี้มาอ่านก่อนก็ได้ หรือจะรอดูการตีความใหม่ของพี่หลงก็ได้ค่ะ หลายท่านอาจเคยดูฉบับภาพยนตร์ที่แสดงโดยเลสลี่ จาง (ขวัญใจคนแรกของดิฉันค่ะ กรี๊ดมากตอนนั้น ปึงป้อยี้ ท่านหล่อสุดๆ ) และหลินชิงสีย และอาจเกิดอาการไม่ปลื้มศิษย์พี่อี้หัง เนื่องจากดูจะเป็นคนโลเล ไม่ไว้ใจคนรัก และเชื่อคนง่ายอะไรอย่างนั้น แต่ในหนังมีเวลาสั้นจึงไม่สามารถถ่ายทอดความเป็นจั๋วอี้หังออกมาได้หมด โดยส่วนตัวดิฉันเห็นว่าอี้หังเป็นคนที่มีคุณธรรมสูง เพราะเขาซึมซับสิ่งเหล่านี้มาจากบู๊ตึ๊ง เมื่อถูกทำให้เชื่อว่าหนีซางสังหารผู้คนอย่างโหดเหี้ยม คนอย่างอี้หังคงไม่อาจทนดูคนรักสังหารผู้คนต่อไปเรื่อยๆ และหากจะมีใครหยุดเธอได้ คนๆ นั้นก็น่าจะเป็นเขา ส่วนหนีซางนั้นเนื่องจากเธอเติบโตมากับฝ่ายมาร ทุกอย่างที่เธอทำ ทำไปตามอารมณ์ เธอเป็นคนรักแรงเกลียดแรง เมื่อเธอรู้สึกว่าถูกคนรักทรยศ ไม่เชื่อใจเธอ จึงทำให้เธอขาดสติยั้งคิดจนเสียใจมาก (จนผมขาว)

แต่นี่เป็นเพียงมุมมองส่วนตัวของดิฉัน คุณอาจคิดต่างก็ได้ และนี่คือเสน่ห์ของนิยายค่ะ ไม่จำกัดจินตนาการของผู้อ่าน ทีนี้เราคงต้องรอชมล่ะค่ะว่าผู้อ่านที่ชื่อ อู๋ฉีหลง มองอี้หังและหนีซางเป็นแบบไหน อีกไม่กี่วันเราก็จะได้เห็นผลงาน (ที่ผลิตได้อย่างรวดเร็วทันใจ) ของพี่หลงแล้วค่ะ





Source : http://www.jadedragon.net/novel-bwh.html


นางพญาผมขาว / The Bride with White Hair / 新白发魔女传 ( แป๊ะฮวดม้อนึ้งตึ้ง / Bai fa mo nu zhuan)

ผู้แต่ง: เนี่ยอู้เซ็ง

"ความรัก ความแค้น สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่ง เปลี่ยนแปลงแม้กระทั่งโฉมสะคราญสุดแผ่นดิน!"



จำลอง พิศนาคะ เป็นคนแรกที่แปล นางพญาผมขาว เรื่องนี้ตอนนั้นท่านใช้นามแฝง 'ปาจรีย์' พิมพ์ครั้งแรก ใช้ชื่อ แม่เสือขาว พิมพ์โดย สนพ ศิริอักษร (เพลินจิตต์) เมื่อ ปี พ.ศ. 2502 พิมพ์ครั้งล่าสุด (ครั้งที่ 5) โดย สนพ สร้างสรรค์ 3 เล่มจบ ปี พ.ศ. 2543 น. นพรัตน์ แปลใช้ชื่อ นางพญาผมขาว ปี พ.ศ. 2537 โดย สยามสปอร์ตพริ้นติ้ง 4 เล่มจบ

เนี่ยอู้เซ็ง เขียน นางพญาผมขาว (แป๊ะฮวดม้อนึ้งตึ้ง - Bai fa mo nu zhuan) ในยุคสมัยเดียวที่กิมย้งเขียนเริ่องมังกรหยกดังเป็นพลุแตก ถัดจากเรื่องนี้ เนี่ยอู้เซ็ง ก็ เขียนเรื่อง เจ็ดนักกระบี่


เรื่องย่อ

เรื่องนี้เกิดในสมัยพระเจ้าเม่งซิ้นจง รัขกาลบ้วนเล็กตี้ เกิดการแตกแยกภายในราชสำนัก เชื้อพระวงศ์แยกเป็นก๊กเป็นเหล่า แผ่นดินไต้เหม็งระส่ำระสาย พวกแมนจูกำลังก่อกวนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภายนอกราชสำนักมีการส้องสุมผู้คน ก่อเกิดเป็นค่ายโจรมากมาย อาละวาดไปทั้งแผ่นดิน



โต๊ะอิดฮั้ง (จั๋วอี้หัง) บุตรตระกูลขุนนางใหญ่ ศิษย์เอกสำนักบู๊ตึ๊ง ผู้ที่ถูกมั่นหมายให้เป็นเจ้าสำนักคนต่อไป ผู้มีหน้าที่กำจัดมาร





เลี่ยนงี้เซี้ยน (เลี่ยนหนีชาง) ฉายา 'อสุรีหยก' (เง็กล้อซัวะ) หัวหน้าสำนักโจรใหญ่แห่งมณฑลเซียมไซ นางท่องยุทธภพ (เจียงหู) เข่นฆ่าคนคดของแผ่นดิน ปล้นคนรวยนำมาให้ผู้ยากไร้




บนเส้นทางที่ดูเหมือนไม่มีทางบรรจบ แต่การเดินทางของชะตาชีวิตทำให้ทั้งคู่ได้มาพบกัน ผ่านเหตุการณ์คับขันด้วยกัน ก่อเกิดเป็นความรัก

ภาระของการเป็นเจ้าสำนักบู๊ตึ๊งของโต๊ะอิดฮั้ง สำคัญกว่าหัวใจรักของอสุรีหยกหรือ…ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปได้ยากเหลือเกินที่อาจารย์และซือเจ็กของตนจะอนุญาตให้ศิษย์สำนักบู๊ตึ๊งฝ่ายธรรมะแต่งงานกับนางมาร…โต๊ะอิดฮั้งจะกล้าตัดสินใจวิงวอนอาจารย์ให้ตนได้แต่งงานกับ เลี่ยนงี้เซี้ย หรือ...





ลำนำซึมซาบสวนวสันต์


กระบี่หนึ่งจากตะวันตก
ผาสูงเลี้ยวรกเรียงราย
เงามารไหวพร่าพราย...

แม้นกระจกใสไร้แผ่น
โพธิยังไร้ต้นพฤกษา
สรรพสิ่งล้วนอนัตตา...

ภาวะทั้งมวลเกิดจากใจ
จักวินิจฉัยเองได้ฤา?
ใช่มารมิใช่มาร?
มิใช่มารใช่มาร?

ทิ้งไว้ให้ยุทธจักรรุ่นหลังร่วมวิพากษ์
พักเรื่องนี้ไว้ก่อนพลาง
กล่าวถึงจอมยุทธ์สาวสำอาง
เริ่มเรื่องยามว่างคุยเล่นสำราญ
เจตจำนงสูงส่งกระเดื่องดั่งสายลมฟ้าร้อง
โชยต้องน้ำค้างแข็ง
ยะเยือกงามพรรณราย

อนิจจา โฉมฉายสะคราญสุดแผ่นดิน
ยังมิทันชรา เกศาขาวหมดสิ้น
สัจจะคงมั่นร้อยปี
ไม่มีทรยศสัญญาใจ
จอบสั้นปลูกดอกไม้
ใช้บทกวีแกล้มสุรา
ควงศัสตราร่ายกวี
ทุกปีเฝ้าถวิลถึง
บนขุนเขาเทียนซาน
ดูพู่กันพลิ้วเขียนอักษร
ดั่งงูมังกรแล่นบนกระดาษ
หมึกดำทุกหยาดหยด
สลัดลงเป็นสาคร …


ถาวร สิกขโกศล




ไม่มีความคิดเห็น: