วันพุธที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555

[Review] “Faith” 신의 EP 13




ในตอนที่ 13 ของ “Faith” 신의 ชอยยองจัดการสังหารกลุ่มนักฆ่า (ไวเหมือนโกหก คนดูยังไม่รู้เลยว่าแกฆ่ามันหมดตอนไหน???) ในขณะที่ด๊อกฮึง เสด็จอาของพระราชาคงมินมาปรากฏตัวต่อหน้าอึนซูพร้อมไดอารี่ของเธอ อึนซูสงสัยว่าไดอารี่นี่มาอยู่กับเขาได้ยังไง แปลว่าเขาเป็นพวกเดียวกับคีชอลใช่มั้ย? เขาตอบว่าใช่ เขาแค่ทำตามที่คีชอลบอก คือเอาไดอารี่นี่ให้เธอดู แล้วเธอจะตามเขาไปเอง อึนซูไม่ขำกับมุกนี้ของคีชอล เธอฝากไปบอกเขาว่าเชิญเขาเล่นไปคนเดียวเถอะ แล้วไล่ด๊อกฮึงกลับไป (อึนซูคงไม่เห็นด๊อกฮึงอยู่ในสายตา เพราะเขาไม่ใช่คนสำคัญพอที่จะมีชื่อปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์ด้วยซ้ำ)



ยอง (ซมซาน) กลับมาถึงที่วัง เขาตรงไปที่ศาลาที่เป็นจุดนัดพบของเขากับอึนซู (รู้เลยว่าพุ่งตรงมาหาคุณหมอก่อน เพราะเดินไปเช็ดเลือดไป แถมสูดกลิ่นตัวเองด้วยว่าหมดคาวเลือดหรือยัง เพราะอึนซูเคยบอกว่าไม่ชอบ) แต่ไม่เห็นเธอที่นั่น ในขณะที่อึนซูกำลังวุ่นวายอยู่กับการแจกยาสีฟันที่เธอทำขึ้นมาเองให้กับวูดาลชิและองครักษ์หญิง บอกให้พวกเขาใช้มันแปรงฟันวันละ 2 ครั้ง (ตกลงเป็นหมอฟันด้วยใช่มั้ย สารพัดประโยชน์จริงๆ อึยซอนของเรา )

ยองเดินมาเห็นลูกน้องชุมนุมกันอยู่เต็ม เลยไล่เปิดเปิงให้กลับไปทำงานกัน อึนซูบอกให้ยองพาไปที่ห้องของเขา เธอสั่งให้เขานั่งลง (“มานั่งนี่”) เพื่อเธอจะได้ดูแผลให้เขา เขาอ้างว่าจะเปลี่ยนเสื้อเพื่อไปเข้าเฝ้าพระราชา (ประมาณว่าจะอยู่ดูมั้ย คิดเรอะว่าหมอจะกลัว เค้าเห็นหมดแล้วตอนเย็บแผลที่ท้องให้น่ะ ลืมแล้วสิ) แต่อึนซูสั่งให้เขามานั่งทำแผลก่อน เพราะเธอเป็นหมอประจำตัวของเขา เธอจะจับเขามาตรวจตอนไหนก็ได้ สุดท้ายเขานั่งลงและอึนซูเย็บแผลที่แขนให้กับเขา เธอถามถึงแผลที่ถูกคีชอลฟัน เขาบอกว่าไม่เป็นไร อึนซูเย็บแผลโดยไม่มียาชา มีแต่ยาฆ่าเชื้อที่จางบินทำให้ และชมว่าเขาอดทนดี ไม่เหมือนคนในโลกของเธอ ที่ต้องมียาทุกชนิดไว้บรรเทาอาการทุกอย่าง และบ่นว่าเธอใช้ของที่พกมาด้วยหมดแล้ว ผ้าปิดแผลที่เธอปิดให้เขาคือผืนสุดท้ายแล้ว




อึนซูถามถึงนักฆ่าพวกนั้น ยองบอกว่าพวกนั้นจะไม่มากวนใจอีก (แหงล่ะ มันซี้ไปแล้ว) เขาบอกว่าจะให้คนคอยเฝ้าประตูห้องของเธอด้วย ยองเห็นอึนซูเดินแปลกๆ เธอบอกว่าเพราะมีดที่เขาให้พกมันหนัก

อึนซูยืนมองวิวในสวน เธอบ่นว่าคงอีกนานกว่าจะได้กลับบ้าน เธอควรทำความคุ้นเคยกับโลกนี้ เธอถามชื่อองครักษ์หญิงทั้งสองคน และถามว่าพวกเธอใช้เครื่องสำอางค์อะไรเพราะเธอใช้ของเธอหมดแล้ว

ส่วนยองเข้าเฝ้าคงมิน คงมินบอกว่ายองไม่ต้องมากพิธีกับเขาก็ได้ ยองรายงานว่าพวกบัณฑิตปลอดภัยแล้ว พวกเขาจะเข้ามาในราชสำนักได้อย่างปลอดภัย จากนั้นเป็นฝ่าบาทที่ต้องปกป้องพวกเขา ชอยซังกุงคิดว่าคีชอลต้องมีแผนอื่นอีก เพราะเขาเงียบผิดปกติ คงมินถามว่ามันน่าจะเป็นอะไร แต่ยองขอไม่ออกความเห็นเพราะเขาไม่ชอบเรื่องการเมือง (ถนัดฆ่าไม่ถนัดคุย)




ด๊อกฮึงกลับไปหาคีชอลแล้วถามว่าที่ลากเขาออกจากที่ซ่อนก็เพื่อให้มาดูผู้หญิงคนนี้น่ะหรือ คีชอลบอกว่าไม่ใช่แค่ให้ดู แต่ให้พาเธอมาให้เขา ให้เธอมาแบบสมัครใจ แล้วจะให้ทุกอย่างที่ด๊อกฮึงต้องการ ด๊อกฮึงถามว่าเขาต้องการอะไรจากคุณหมอ คีชอลบอกว่าแค่ต้องการนางเท่านั้น ไม่มีอย่างอื่นอีกที่เขาอยากได้

ยองเรียกประชุมลูกน้องเพื่อวางแผนการป้องกันในการประชุมพรุ่งนี้ ยองสั่งให้ทุกคนคุ้มกันด้านในให้แน่นหนา ส่วนเขาจะดูด้านนอกเอง ลูกน้องของเขาโม้ว่าแม้แต่มดสักตัวก็จะไม่ให้เล็ดรอดเข้าไปได้ เลยโดนยองถวายเท้าเข้าหนึ่งที ส่วนรองหัวหน้าหยิบมดที่อยู่บนพื้นดีดใส่ (นี่ไงล่ะมด)




ยองออกไปหาลุงมันโบเพื่อต่อรองราคาค่าอาหารและที่พักที่ให้ลุงกับป้าคอยดูแลพวกบัณฑิต พร้อมกับคอยฉกเกาลัดในชามไปด้วย (ประลองความไว) แดมันวิ่งหน้าตั้งมาบอกยองว่าคุณหมอกำลังมาเดินตลาด โดยมีองครักษ์หญิงมาด้วย ทำให้ยองต้องรีบเผ่นไปดู

อึนซูมาเลือกซื้อวัตถุดิบไปทำเครื่องสำอาง ลุงมันโบเข้ามาบอกว่าเขาจะให้เธอฟรีๆ แต่ถูกองครักษ์หญิงใช้ดาบกันไว้ ยองเดินเข้ามา ป้าบอกว่าอึนซูสวยจริงๆ มันโบบอกว่าเหมือนเธอลงมาจากสวรรค์เลย

ยองคุ้มครองอึนซูเดินตลาด ขณะที่เธอเล่าแผนการให้เขาฟังว่าเธอจะทำธุรกิจ โดยทำเครื่องสำอางขายให้กับคนรวยๆ (ท่าทางอึนซูเหมือนจะอยากอยู่ที่นี่แล้วสิ ถึงกับจะเปิดกิจการ เธอคงไม่กะหาเงินเพื่อเก็บไปใช้ที่โลกโน้นแน่เพราะมันใช้ไม่ได้) ขณะที่เดินอยู่ลุงกับป้าแอบมองอยู่บนหลังคา มันโบบอกว่าดูที่ยองยิ้มสิ ตอนนี้เขาไม่ใช่ซากศพเดินได้อีกแล้ว แต่เป็นคนที่มีชีวิตจริงๆ



ด๊อกฮึงเดินเข้ามาทักอึนซู และเดาว่ายองคือวูดาลชิที่คอยคุ้มครองเธอ (สายตายองถามว่าไอ้หมอนี่มันเป็นใคร?) เขาเสนอตัวขอพาอึนซูเดินเที่ยวเอง เธอปฏิเสธแล้วรีบดึงแขนเสื้อยองให้รีบไป ยองดุว่าทำไมไม่บอกเขาเรื่องด๊อกฮึง เขาสั่งให้แดมันรีบไปบอกชอยซังกุงเรื่องนี้ และสั่งองครักษ์หญิงว่าต่อไปนี้ต้องรายงานให้เขารู้ทุกความเคลื่อนไหวของคุณหมอ

เขาดุอึนซูว่าไหนบอกว่าจะบอกให้รู้ทุกเรื่องไง เธอบอกว่าถ้าบอกเขา เขาก็จะแล่นไปเอาไดอารี่คืนมาอีก เธอจึงไม่บอกเขา อึนซูหันไปเห็นอึมจากับฮวาซูอินเลยรีบวิ่งหนีไปอีกทาง ทำให้ยองรู้ว่าเธอหวาดกลัวสองคนนี้




แดมันไปส่งข่าวเรื่องด๊อกฮึงกับคีชอลให้ชอยซังกุงรู้ นางไปเข้าเฝ้าพระมเหสี แล้วสื่อสารกันด้วยวิธีเขียนบนกระดาษ นางบอกว่าด๊อกฮึงกลับมาแล้ว พระมเหสีพอเดาออกว่าคีชอลคิดจะเปลี่ยนตัวพระราชา พระมเหสีถามว่าเราจะเก็บไส้ศึกไว้อีกนานแค่ไหน ชอยซังกุงบอกว่าจนกว่านางจะหมดประโยชน์

ลุงกับป้าไปสืบข่าวเรื่องด๊อกฮึงมารายงานให้ยองรู้ ว่าเขาเป็นลูกของอดีตพระราชากับสนม และถูกขับออกจากวังพร้อมมารดาตั้งแต่ยังเล็ก เขาใช้ชีวิตแบบหลบๆ ซ่อนๆ จึงกลายเป็นเชื้อพระวงศ์คนเดียวที่เหลืออยู่ ระหว่างฟังรายงาน ยองก็เลือกมีดเล่มใหม่ที่เบากว่าไปให้อึนซูด้วย (ช่างใส่ใจ ซื้อของให้สาวด้วยนะท่านองครักษ์)



คงมินบอกกับที่ปรึกษาโจว่าจะให้พวกบัณฑิตเข้ารับราชการเป็นขุนนาง คีชอลจะได้ฆ่าพวกเขาไม่ได้ง่ายๆ ชอยซังกุงมาเข้าเฝ้าและกราบทูลว่าคืนนี้พระมเหสีเตรียมเครื่องดื่มไว้ถวาย ทำเอาขันทีที่เคยแนะนำเรื่องนี้กับพระมเหสีถึงกับทำหนังสือหลุดมือ ส่วนชอยซังกุงก็แอบอมยิ้ม คงมินถึงกับงงว่าพวกเขาเป็นอะไรไป

คงมินไปหาพระมเหสี โนกุ๊กขอให้คงมินยอมให้นางช่วยเขา โดยนางจะขอให้ทางราชสำนักหยวนหนุนหลังเขาเอง แต่คงมินกลับมอบของขวัญให้นาง มันเป็นผ้าพันคอที่นางใช้ปิดหน้าตอนที่พบกับเขาครั้งแรก ตอนนั้นเขาคิดว่านางเป็นคนโครยอเหมือนเขาจึงขอนางแต่งงานเพราะไม่อยากแต่งกับองค์หญิงหยวน แต่เมื่อเขากลับมาหาเธอ กลับพบแต่ผ้าผืนนี้ทิ้งไว้ ทรงตรัสว่าพระองค์เป็นพระราชาที่ไม่มีอะไรเลย แต่มีกฏของตัวเอง แต่ทรงเคยแหกกฏของตัวเองครั้งหนึ่ง เพราะทรงตั้งใจว่าจะไม่หลงรักผู้หญิงหยวน แต่พระองค์ได้แหกกฏข้อนั้นไปแล้ว พระองค์ไม่สามารถกำจัดนางออกไปจากใจได้ ดังนั้นทรงขอให้นางช่วยด้วยการอย่าทำให้พระองค์ต้องแหกกฏของตัวเองอีกเลย (สารภาพรักเนียนๆ เลย สอนยองบ้างสิเพคะฝ่าบาท)




มีลังอาวุธส่งมาที่กองกำลังวูดาลชิพร้อมกล่องอีก 1 ใบที่เจาะจงส่งให้กับยอง ลูกน้องของยองรับไว้ และด๊อกมานเป็นคนเอากล่องไปวางในห้องของยอง

วันสำคัญมาถึง เหล่าบัณฑิตเข้าเฝ้าคงมิน คงมินสั่งปลดคนของคีชอล แล้วด๊อกฮึงก็เข้ามาทักทายหลานของเขา ทั้งคู่ต่างมองกันอย่างหยั่งเชิง หลังเลิกประชุม คงมินให้ยองเข้าเฝ้าเพียงคนเดียว ทรงรำพึงว่าหากพระองค์ส่งคุณหมอให้กับคีชอลซะเรื่องคงง่ายกว่านี้ แต่นั่นเท่ากับเสียยองไปด้วย เพราะยองคงไม่อยากรับใช้พระราชาที่ทำให้เขาต้องเสียสัจจะ ยองไม่ตอบอะไรเพราะคำตอบนั้นคงมินรู้ดีอยู่แล้ว

อึนซูยังคงฝันร้าย เธอเห็นภาพที่อึมจาฆ่าคน ภาพตอนที่เธอแทงยอง เธอละเมอร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ยองได้ยินและจะรีบเข้าไปดู แต่จางบินห้ามไว้ เขาบอกว่าเธอเป็นแบบนี้มาพักหนึ่งแล้ว ยองจึงรู้ว่าเธอปกปิดมันไว้จากเขาด้วยรอยยิ้มสดใสนั่น




อึมจากับฮวาซูอินมีหน้าที่คอยคุ้มครองด๊อกฮึง ในขณะที่เขาเสพสุขอยู่กับหญิงนางโลม ซึ่งทำให้ฮวาซูอินเบื่อสุดๆ (ดีเนอะ ให้คนบ้าผู้ชายมาเฝ้าคนบ้าผู้หญิง) อึมจานั่งอยู่นอกหน้าต่างและเห็นยองเดินมา ยองเจตนาขว้างก้อนหินใส่อึมจา และเปิดโอกาสให้แดมันขว้างก้อนหินใส่ขลุ่ยของอึมจาจนมันหลุดมือ แดมันคว้าไว้ทำให้อึมจาต้องไล่ตามไป ส่วนยองกวักมือเรียกฮวาซูอิน เธอรีบถลาไปหาเขาทันทีโดยทิ้งด๊อกฮึงไว้ เมื่อเธอคล้อยหลังคนของซูริบังก็เข้ามาหาด๊อกฮึง

ฮวาซูอินออกมาหายอง ยองเตือนว่าอย่าไปให้อึนซูเห็นหน้าอีกเพราะเธอกลัว หากไม่ฟังเธอจะไม่มีมือขวานั่นให้ได้ใช้อีก แล้วเขาก็ไป ฮวาซูอินรีบกลับไปดูด๊อกฮึง ปรากฏว่าเขาหายไปแล้ว เธอจึงรู้ว่าหลงกลยองเข้าแล้ว

ด๊อกฮึงถูกพาตัวมาหายอง ยองบอกว่าเขาแค่ต้องการช่วยด๊อกฮึงให้พ้นจากพวกโจร ดังนั้นด๊อกฮึงควรตอบแทนเขาบ้าง เขาถามถึงไดอารี่ของอึนซู ด๊อกฮึงบอกว่ามันอยู่ที่คีชอล ยองบอกว่าเขาน่าจะคืนมันให้อึนซู เพราะในนั้นอาจบอกเธอได้ว่าเธอจะกลับสวรรค์ยังไง ด๊อกฮึงอาจช่วยเธอได้ เพราะหากคีชอลรู้ความลับนี้ก่อน ด๊อกฮึงก็ไม่มีประโยชน์กับเขาอีกต่อไป และยองก็เตือนว่าโจรพวกนั้น (ซูริบัง) อาจจับเขาอีกเมื่อไหร่ก็ได้ และยองจะไม่ช่วยอีก  และคุณหมอมีทักษะในการใช้มีด (มีดผ่าตัดเนี่ยนะ???) ดังนั้นอย่าล้ำเส้นเด็ดขาด




ยองกลับมาที่วังและเห็นอึนซูกำลังแจกตัวอย่างสบู่ให้กับวูดาลชิและองครักษ์หญิง เธอบอกว่าคราวนี้ให้ลองใช้ฟรีๆ (คุณหมอมีแจกตัวอย่างสินค้าด้วย การตลาดเป็นเลิศ ) หลังจากนั้นยองก็ไปฝึกการใช้มีดให้กับเธอ ซึ่งดูท่าทางแล้วไม่น่าจะมีอนาคตเท่าไหร่ เขามอบมีดเล่มใหม่ให้กับเธอ ยองฝึกมีดให้จนอึนซูขำกับท่าทางของเขา ทำให้เขาอดหัวเราะไปกับเธอไม่ได้

อึนซูชื่นชมกับวิวรอบๆ ตัว เธอบอกว่าชอบที่นี่ แต่ยองรู้ดีว่ายังไงเธอก็ต้องกลับไป

ที่กองกำลังวูดาลชิ ในห้องของยองกำลังถูกรื้อค้น พวกเขาพบจดหมายที่อยู่ในกล่อง ด๊อกฮึงมาหาอึนซูอีกครั้ง บอกว่าคราวนี้เขามาเอง เขาบอกแอบฉกไดอารี่นี้มา เขาคงให้เธอเลยไม่ได้ แต่ให้เธอดูมันได้และคัดลอกเอาไว้ ขอแค่ให้เขาอยู่ด้วยตอนที่เธออ่านมัน อึนซูเปิดดูไดอารี่และบอกว่าเป็นไปไม่ได้ที่มันจะอายุเป็นพันปี ดูจากความเก่าของกระดาษน่าจะแค่ร้อยปี เธอดูตัวเลขและตัวอักษรที่ไฮไลต์ไว้



ยองเห็นด๊อกฮึงอยู่กับอึนซู แต่เขาต้องไปที่ท้องพระโรงเพื่อเข้าเฝ้าคงมิน คงมินรับสั่งว่าขุนนางใหม่ (ที่ยองอารักขามานั่นแหละ ไม่น่าเลย) ตรวจพบว่ายองทุจริต ยองถูกข้อหารับสินบน ยองรู้ดีว่าเป็นฝีมือคีชอล จึงบอกกับเขาว่า ถ้าคิดจะใส่ร้ายเขา ควรตั้งข้อหากบฎจะดีกว่า

แต่พวกบัณฑิตบอกว่าหากยองยืนยันว่าไม่รู้เรื่อง นั่นเท่ากับว่าลูกน้องสองคนของเขากระทำการนี้โดยไม่บอกให้เขารู้ ยองหันไปมองลูกน้องทั้งสองคนของเขา พวกเขากำลังตกที่นั่งลำบากซะแล้ว...




สำหรับตอนนี้บอกได้แค่ว่า ยองคิดผิดมหันต์ที่ทิ้งอึนซูไว้ตามลำพังกับอีตาด๊อกฮึง เหตุผลอยู่ในตอนที่ 14 ค่ะ...




Photo Credit : Dramabeans


ไม่มีความคิดเห็น: