วันอังคารที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2555

[Review] “Faith” 신의 Episode 7

 



ในขณะที่ชอยยองกำลังพาอดีตพระราชาชุกจงและคุณหมออึนซูหนี ทั้งสามคนกลับตกอยู่ในวงล้อมของทหารและฝ่ายคีชอลที่จู่ๆ ก็หันมาช่วยเขา (ทำเอาพี่ยองงงไป...เมื่อกี้ยังฟันตูอยู่เลย) แน่นอนนี่คือกับดัก

ฮวาซูอิน (เจ๊ชุดแดง) หันมาบอกกับชอยยองว่าเขามีทางเลือกสองทาง คือกลับไปในฐานะกบฏ หรือไม่ก็ตามเธอไปซะดีๆ แต่อึนซูบอกว่าไม่ว่าจะอยู่ข้างไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น สู้เราหนีไปเลยดีกว่า ทำเป็นไม่รู้เรื่องซะ (ทำเนียน...ประมาณว่าหนูไม่รู้ มันสู้กันเองค่ะ) ชอยยองถึงกับยิ้มออก (คุณหมอฉลาดจริง)
 
ชอยยองจึงให้อึนซูกับอดีตพระราชาแอบหลบไปก่อน ในขณะที่เขาสู้เพื่อป้องกันพวกเขา ชอยยองบอกให้อึนซูพาอดีตพระราชาไปซ่อน แล้วเขาจะตามไป ในตอนนี้เองที่เราได้เห็นฝีมือการต่อสู้แบบโจควอลแดตามคำร่ำลือที่ว่าพวกนี้เหมือนปีศาจ เพราะชอยยองเข้าถึงศัตรูโดยที่ไม่มีใครทันรู้ตัว เขาฆ่าพวกมันทีละคนๆ ในขณะที่ฮวาซูอินได้แต่เดินมามองศพลูกน้องที่ตายเกลื่อนกลาด




ลูกน้องของชอยยอง จูซอก ได้รับคำสั่งจากรองหัวหน้าให้มาส่งข่าวบอกชอยยองเรื่องหลุมพรางของคีชอล แต่เขามาช้าไป เขาได้พบกับนายพรานซึ่งบอกว่าเขามีวิธีตามหาชอยยอง ทางด้านพระราชาคงมินกำลังหวั่นไหวกับคำพูดของที่ปรึกษาเรื่องที่ว่าชอยยองทรยศหันไปเป็นพวกคีชอลแล้ว ในขณะที่พระมเหสีให้คนไปพาตัวแดมัน (หนุ่มน้อยนักวิ่ง) มาถาม แต่นางก็ไม่ได้ความกระจ่างว่าเพราะเหตุใดชอยยองจึงไปหาอดีตพระราชา จางบินให้เหตุผลว่าเขาอาจโดนข่มขู่โดยใช้ชีวิตของคุณหมอเป็นเครื่องต่อรอง



อึนซูพาอดีตพระราชาไปพักที่กระท่อมนายพรานในป่า เมื่อเธอได้ยินเสียงแปลกๆ จึงหยิบมีดขึ้นมาเพื่อเตรียมป้องกันตัว โชคดีที่คนๆ นั้นคือชอยยอง เขาบอกว่าการที่เธอทำแบบนี้ (เที่ยวเอามีดแทงชาวบ้าน) ผลลัพธ์มี 2 อย่างคือ เธอแทงถูกใครก็ไม่รู้ หรือไม่เธอก็ถูกแทงซะเอง

อึนซูให้อดีตพระราชานอนพักแล้วบอกให้ยองอย่ารบกวนเขา เธอเห็นท่าทางยองเหนื่อยล้ามากจึงเสนอไหล่ให้เขาพิง แต่เขากลับบอกว่า จะให้ผู้ชายพิงไหล่ผู้หญิงได้ยังไง (แสดงถึงความอ่อนแอ) แต่อึนซูโต้ว่า คนที่เหนื่อยกว่าควรพิงไหล่คนที่สดชื่นกว่า ไม่เห็นเกี่ยวว่าเป็นชายหรือหญิง แล้วเธอก็พูดๆๆๆ จนยองซบหลับไปกับไหล่ของเธอ (ความสามารถพิเศษของคุณหมอ พูดให้นักรบหลับได้ ) เธอใช้โอกาสนั้นตรวจชีพจรของเขาและพบว่าเขาไม่เป็นไร



ในตอนเช้าอึนซูตรวจอาการของอดีตพระราชา และพบว่าเนื้องอกที่หูนั่นกดทับเส้นประสาทของเขาทำให้เขาปวดหัว เธอจึงให้ยาแอสไพรินกับเขา (ขวดเดียวกับที่ให้ชอยยอง) แล้วสอนเทคนิคพิเศษที่เธอชอบใช้เพื่อบรรเทาความปวด (พิสดารมาก ขนาดชอยยองยังขำ )

ในที่สุดนายพรานก็พาจูซอกมาเจอยองจนได้ ส่วนฮวาซูอินก็ไปรายงานกับคีชอลว่าชอยยองหนีไปได้ ซึ่งเขาบอกว่าดีแล้ว ไม่งั้นไม่สนุก เป็นงั้นไป เจ๊ฮวาซูอินถึงกับอึ้งเมื่อเจอมุกนี้ของพี่ชาย (3 คนนี่ตลกดี ไม่น่าเป็นผู้ร้ายได้เลย)

ยองบอกให้จูซอกกลับไป โดยนำข้อความของเขาไปบอกกับพระราชา ซึ่งจูซอกบอกว่าคงไม่ดีแน่เพราะเขามาโดยที่พระราชาไม่รู้ แต่ยองบอกว่า พระราชาคงไม่ฆ่าคนเดินสาส์น ถึงแม้เขาจะไม่มั่นใจก็ตาม (อ้าววว)



ในขณะที่พระราชากับมเหสีก็ตั้งหน้าตั้งตาทะเลาะกัน เพราะคงมินคิดแต่ว่าตัวเองน่าเวทนาแค่ไหนที่องครักษ์ของตัวเองยังไปเข้ากับฝ่ายตรงข้าม ส่วนพระมเหสีก็คอยฝ่าฝืนคำสั่งเขาเพื่อไปช่วยองครักษ์ ในขณะที่มเหสีบอกว่านางจะไปแลกตัวประกัน ระหว่างตัวนางเองกับชอยยองและคุณหมอ นางคิดว่าชอยยองสำคัญกับพระราชามากกว่าตัวนางเอง (พระราชานี่โง่จริง ดูก็รู้ว่าพระมเหสีรักเขามาก ขนาดที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเก็บชอยยองไว้ เพราะเขาคือคนเดียวที่จะช่วยพระราชาได้)




นายพรานพาชอยยอง อึนซู และอดีตพระราชาไปพักที่จวนของท่านข้าหลวง อึนซูไปเก็บสมุนไพร แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับมันดี (คิดถึงพี่จางบินเลยงานนี้) เธอเก็บดอกไม้มาด้วยและแอบติดบนผมของเขา (โดยบอกเขาว่าให้ยืนนิ่งๆ มีอะไรติดอยู่บนผม แล้วก็แอบเหน็บเลย เธอร้ายมาก) เธอขำท้องคัดท้องแข็งเมื่อเห็นนักรบทัดดอกไม้

เมื่อกลับมาที่เรือนพัก ยองเห็นทหารคุ้มกันแน่นหนา แต่ข้าหลวงบอกว่าแค่ป้องกัน แล้วชวนไปหาอะไรกิน ในขณะที่ยองสงสัย ซึ่งเขาสงสัยไม่ผิดเพราะในนั้นคีชอลอยู่กับอดีตพระราชา เขาบอกกับชุกจงว่าตอนนี้ยองถูกสงสัยว่าเป็นกบฏ ซึ่งชุกจงบอกว่ายองไม่มีวันทำแบบนั้น เพราะเขาขี้เกียจเกินไป (ที่จะคิดกบฏ) แต่คีชอลยืนยันว่าคงมินคิดแบบนั้นและยองอาจตายได้ เขามอบยาพิษให้กับชุกจง แล้วบอกว่า แค่ให้ยองกินยานี้ เมื่อเขาตายไป ชุกจงก็จะรอด เพราะยองนั้นตอนนี้ก็เหมือนตายไปแล้ว ถ้าเขาตายเพื่อชุกจงน่าจะดีกว่า แต่ชุกจงถามว่า มีทางช่วยยองได้มั้ย แน่นอนทางนั้นย่อมมี ก็คือชุกจงเป็นคนกินยานั้นเอง




ส่วนข้าหลวงก็พยายามกดดันยอง ด้วยการถามว่าหากชุกจงต้องการบัลลังก์คืน ยองจะทำยังไง เขาบอกว่าจะทำเป็นไม่ได้ยิน แต่สุดท้ายแล้วหากเขายืนกรานทำแบบนั้น ยองจะฆ่าเขาเอง เพราะเขาคือองครักษ์ของพระราชา ถึงตอนนี้อึนซูบอกให้ยองพาเธอกับชุกจงไปที่ประตูสวรรค์ เธอจะพาเขาไปรักษา และบอกให้ยองไปกับเธอด้วย เขาจะได้ไม่ต้องฆ่าใครอีก




เมื่อกลับมาถึงยองกับอึนซูพบว่าชุกจงได้กินยาพิษขวดนั้นเข้าไป อึนซูไม่รู้ว่าจะช่วยได้ยังไงแต่ก็วิ่งออกไปเอาน้ำมา ขณะที่ชุกจงบอกกับยองว่า คีชอลให้ยานี้กับเขา ถ้าเขาตาย ยองก็จะรอด เขาเองรู้ตัวดีว่าต้องตายอยู่ดีแม้คุณหมอจะไม่พูด แล้วเขาก็ถามถึงสวรรค์ ยองบอกว่าที่นั่นมีแสงสว่างตลอดเวลา หากชุกจงไปที่นั่นจะไม่มีวันหลงทาง ชุกจงบ่นว่าเขาปวดมาก ยองจึงขออนุญาตยุติความเจ็บปวดนี้ให้เขา ซึ่งชุกจงอนุญาต ยองจึงหยิบมีดขึ้นมา เพียงแค่แทงครั้งเดียวเขาก็หยุดความทรมานนี้ให้กับอดีตพระราชาชุกจง



 
อึนซูเข้ามาเห็นยองถือมีดไว้ เธอทั้งตกใจทั้งโกรธจึงเดินหนีไป ในขณะที่ยองไล่ตามแล้วบอกว่าเธอจะไม่ปลอดภัยหากอยู่ห่างจากเขา แต่อึนซูเสียหลักแล้วหล่นลงในอ้อมแขนของคีชอลพอดี (ซวยจริงอะไรจริง)





ยองสู้กับอึมจา และเห็นว่าฮวาซูอินเข้าใกล้อึนซู เขาจึงเขวี้ยงโล่ห์เข้าใส่แต่คีชอลใช้พลังน้ำแข็งของเขาทำลายมัน (ทำลายของทางราชการนะนั่น) แล้วยองก็ถูกทหารล้อมไว้ คีชอลบอกให้ลากตัวเขาไปในฐานะกบฏ เขามองอึนซูซึ่งถูกฮวาซูอินคุมตัวไว้ เธอร้องไห้แต่ก็ไม่ขยับ ยองจึงทิ้งดาบแล้วคุกเข่าลง...





Photo Credit : Dramabeans


1 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เอ่อ ขอ แจม นิดนะคะ แต่ว่าชอบวิธีการบรรยายมากเลยค่ะ อาดีแทบทุกตอนที่อ่านหัวเราะ ก๊ากเลย ชอบมากๆ
ขอบคุณนะคะ