วันอังคารที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2555

[Review] “Faith” 신의 EP 15





ในตอนที่ 15 ของ “Faith” 신의 เริ่มต้นด้วยด๊อกฮึงวางยาพิษอึนซูบนมุมกระดาษ แน่นอนจุดประสงค์ของเขาไม่ใช่ฆ่าอึนซู ดิฉันคิดว่าเป้าหมายของเขาคือยอง เพราะท่าทางเขาไม่ได้สนใจในความเป็นหมอเทวดาของอึนซูหรืออยากรู้ความลับสวรรค์อะไรแบบนั้น สิ่งที่เขาต้องการคือมีชีวิตรอด นั่นเป็นสิ่งที่เขาทำมาตลอดชีวิต และทางเดียวก็คือต้องเป็นพระราชา โดยมีชอยยองอยู่ข้างกาย เพราะเขาสู้รบกับใครไม่เป็น และคนเดียวที่จะควบคุมยองได้ก็คือ ผู้หญิงของเขา อึนซู





จางบินรีบไปหาอึนซูหลังรู้เรื่องจากชอยซังกุง ในขณะที่ยองกำลังคลั่งเพราะไม่รู้ว่าคุณหมอของเขาเป็นอะไรไป จางบินรู้ว่าเธอโดนยาพิษ แต่ไม่รู้ว่าเป็นพิษชนิดไหน เขาจึงสกัดยาถอนพิษไม่ได้ ทางเดียวก็คือยองต้องไปหาด๊อกฮึงเพื่อเอายาถอนพิษมาช่วยชีวิตอึนซูก่อน (ยองปล่อยสายตาพิฆาตเมื่อรู้ว่าเป็นฝีมือด๊อกฮึง) เพราะตอนนี้อึนซูมีเวลาถึงแค่ตอนเช้าเท่านั้น

ยองรีบวิ่ง (หน้าตั้ง) ไปหาด๊อกฮึงโดยสั่งให้สองหนุ่มซูริบังคอยอยู่คุ้มครองอึนซู เขานึกถึงตอนอดีตพระราชาตายเพราะยาพิษในอ้อมแขนเขา เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก ยองทิ้งให้ซูริบัง (เจ๊ชุดขาว) กับแทมันเฝ้าอยู่ด้านนอก ขณะที่เขาเข้าไปหาด๊อกฮึง ในขณะที่อึมจาไม่อาจแอบฟังได้เพราะทั้งแทมันและเจ๊ชุดขาวส่งเสียงรบกวนตลอดเวลา





ด๊อกฮึงเห็นยองเข้ามาและชวนเขานั่งคุยกันก่อน แต่ยองไม่มีอารมณ์เล่นด้วย เขาล้มโต๊ะ (จริงๆ) และลากด๊อกฮึงมาอัดๆๆๆ ยองบอกว่าปกติเขาฆ่าคนในดาบเดียวเพื่อให้มันจบเร็วที่สุด (ไม่ทรมาน) แต่คราวนี้เขาจะฆ่าด๊อกฮึงช้าๆ เขากรีดด๊อกฮึงหนึ่งแผลเป็นตัวอย่าง แต่ด๊อกฮึงบอกว่าถ้าเขาไม่เป็นพระราชาเขาก็ต้องตายอยู่ดี (ยองแกแหละไปบอกมันตอนนั้น ไม่งั้นมันอาจลืมคิดไปก็ได้) ถ้าเขาตายตอนนี้ ผู้หญิงของยองก็ต้องตายด้วย ยองจึงยอมปล่อยมือ

ทางด้านจางบินกำลังพยายามยื้อชีวิตให้อึนซูด้วยวิธีฝังเข็มของเขา (ยกโรงหมอมาไว้ที่นี่เลย) ส่วนอึนซูขณะที่หลับเธอฝันเห็นตัวเองรักษาคนไข้ในชุดและสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย (เธอน่าจะเป็นฮวาตะที่อาจารย์ของคีชอลพูดถึง แต่อาจจะไม่ใช่ฮวาตะในตำนานเมื่อพันปีที่แล้ว เพราะลองคิดดูว่าอาจารย์ของคีชอลไม่น่าจะมีอายุเป็นพันๆ ปี แต่เขากลับรู้ได้ยังไงว่าของที่เขาเก็บไว้เป็นของฮวาตะ???)




ด๊อกฮึงต้องการตราลัญจกรของคงมินเพื่อแลกเปลี่ยนกับยาถอนพิษ และเตือนว่าหากรอถึงเช้าเขาอาจช่วยอึนซูไม่ได้ (งั้นแกก็ตายตามคุณหมอแหละอีตาหนวด) ยองทิ้งดาบของเขาให้แทมันเก็บไว้จนกว่าเขาจะกลับมา (แน่นอนดาบของวูดาลชิต้องไม่เปื้อนเลือดวูดาลชิ)

ยองไปหาคงมิน เขาดีใจที่เจอยอง และแซวว่ายองเป็นผู้ร้ายแหกคุกนะ แต่ยองไม่มีอารมณ์เล่นด้วย (อีกแล้ว) เขาบอกกับคงมินว่าอึนซูถูกพิษและต้องการตราลัญจกรไปแลกยาถอนพิษ คงมินโกรธมากที่ยองทำเหมือนจะให้เขายกบัลลังก์ให้ด๊อกฮึงเพื่อผู้หญิงคนเดียว แต่ยองเตือนเขาว่าผู้หญิงคนนี้ถูกพาตัวมาเพื่อช่วยชีวิตพระมเหสี (ไม่งั้นเธอคงไม่ต้องมาลำบากที่นี่หรอกนะ ฝ่าบาท) ยองบอกว่าเขาเป็นประชาชนของฝ่าบาท และตอนนี้ประชาชนคนนี้ร้องขอให้ทรงช่วยชีวิตคน นั่นคือเหตุผลที่เรามีพระราชาไม่ใช่หรือ?

คงมินตรัสว่ายองบ้าไปแล้ว และให้วูดาลชิจับกุมเขา ชุงซอกเห็นยองไม่มีอาวุธ แต่ยองบอกเขาให้เข้ามา ให้ทำสิ่งที่วูดาลชิควรทำ แต่แน่นอนทุกคนไม่ใช่คู่มือของยอง ยองใช้ดาบด้านที่ไม่มีคมฟันพวกเขาล้มลง (ไม่ตายและไม่เสียเลือดเนื้อ) ยองหนีไปโดยมีวูดาลชิคอยสกัด ยองเจอกับด๊อกมาน แน่นอนเขาสู้ไม่ได้ แต่จับยองไว้แล้วให้วูดาลชิอีกคนแทงเขา ซึ่งนั่นเป็นวิธีที่ยองชอบใช้ ยองผลักเขา แล้วส่ายหัวเป็นเชิงปรามว่าอย่าเอาชีวิตเข้าแลกแบบนี้ (ฉันทำได้คนเดียวห้ามลอกเลียนแบบ)

ชุงซอกเพิ่มกำลังคุ้มกันตราลัญจกร แต่ไม่มีวี่แววของยอง แต่แล้วพวกเขาพบร่างของขันทีนอนหมดสติอยู่ และตราหายไปแล้ว แสดงว่าตราถูกขโมยไปตั้งแต่ก่อนที่ยองจะไปพบกับคงมิน ที่จริงแล้วยองสามารถเข้ามาเอาตราและจากไปเงียบๆ ก็ได้ แต่เขาเลือกที่จะไปปรากฏตัวต่อหน้าคงมิน เพื่อบอกให้เขารู้ว่าควรทำยังไงต่อไป





อึนซูยังคงฝันเห็นตัวเองในชุดโบราณ เขียนบันทึกลงบนไดอารี่ เธอเขียนข้อความว่า “ถึงอึนซู” ยองนำตราไปให้ด๊อกฮึง เขามอบยาถอนพิษให้ ยองถามว่าให้บอกเหตุผลมาว่าทำไมเขาถึงไม่ควรฆ่าด๊อกฮึงซะตอนนี้เลย ด๊อกฮึงตอบว่าเพราะยานั่นอึนซูต้องกินทุกๆ 4 วัน ให้ครบ 7 ครั้งจึงจะหาย (จ่ายยาเป็นโดสเชียวนะยะ) เขาบอกให้ยองแสดงมารยาทที่ดีกับเขาหน่อยเพราะเขาเป็นว่าที่พระราชา แต่ยองไม่สนใจ เขาบอกว่าไม่อยากเสียเวลาพูดกับสิ่งที่ไม่ใช่คน (พอเสร็จเรื่องแล้วช่วยจัดการหมอนี่ให้ศพไม่สวยหน่อยนะ ยอง เพราะมันทำร้ายได้แม้กระทั่งผู้หญิง เลวสุดๆ)

จางบินป้อนยาให้อึนซู และถามว่ายองไปเอามาได้ยังไง ยองตอบว่าเอาของ “ไม่มีประโยชน์” ไปแลกมา (แรงจริงๆ) ยองร้อนใจที่มือของอึนซูเย็นเหลือเกิน เขาได้แต่กุมมือเธอไว้ จางบินบอกว่ายาพิษนี้แค่เข้าไปหยุดการเต้นของหัวใจ ทำให้ร่างกายของเธอหยุดการเคลื่อนไหวเท่านั้น เธอจะฟื้นในไม่ช้า ให้ยองคอยพูดคุยกับเธอไว้ ส่วนเขาจะพยายามหาทางสกัดยาถอนพิษนี้ด้วยตัวเอง




ด๊อกฮึงเอาตราไปให้คีชอล บอกว่าให้คีชอลทำอะไรก็ได้ที่ควรทำเพื่อให้เขาเป็นพระราชา คีชอลงงที่ด๊อกฮึงเอาตรามาได้ แถมยองเป็นคนเอามาให้ด้วย ด๊อกฮึงบอกว่าถ้างานสำเร็จเขาจะมอบอึนซูให้กับคีชอล ลูกน้องของคีชอลถามว่าควรเลิกตามหาอึนซูมั้ย เพราะตอนนี้กำลังของพวกเขาครึ่งหนึ่งแบ่งไปตามหาอึนซู แต่คีชอลสั่งให้ตามหาต่อไป

คงมินสั่งให้ทุกคนปิดปากเงียบเรื่องยองเข้ามาขโมยตรา ให้ถือว่าวันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น คงมินระบายความโกรธความเสียใจที่ยองหันหลังให้เขาเพื่อผู้หญิง แต่โนกุ๊กพยายามให้คงมินทบทวนว่ายองพูดอะไรบ้าง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าโนกุ๊กนั้นศรัทธาและเชื่อมั่นในยองมากกว่าคงมินซะอีก สุดท้ายเขาก็นึกได้ว่ายองถามว่า ใครให้ตรานั้นมา เขารีบวิ่งไปดูตราประทับ มันเป็นตราประทับของหยวนที่มอบให้เขาในฐานะราชบุตรเขยของหยวน ไม่ใช่พระราชาแห่งโครยอ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของยอง เขาต้องการปลดปล่อยตัวเองจากหยวน แต่ยังคงยึดติดกับตราของหยวน

คงมินเสียใจที่ทำแบบนั้นกับยอง เพราะยองคือประชาชนคนเดียวที่เขารู้จัก แต่เขากลับปฏิเสธคำขอของประชาชนของเขา แล้วเขาจะครองใจผู้คนได้อย่างไร โนกุ๊กโอบกอดเขาไว้เพื่อปลอบใจ




ยองเฝ้าอยู่ข้างเตียงอึนซู เขากุมมือเธอไว้และพูดคุยกับเธอ บอกว่าเขาเคยสอนเธอขี่ม้า ต่อไปเขาจะสอนเธอตกปลา ในเวลาเดียวกัน อึนซูยังคงฝันเห็นตัวเอง เธอวิ่งและไปพบยองนอนอยู่บนพื้น เธอโอบกอดเขา ร้องไห้ และจูบเขาที่หน้าผาก ร่างของอึนซูเริ่มขยับ เธอส่งเสียงครางและร้องไห้ ทำให้ยองตกใจ เขารีบเข้ามาประคองและพยายามปลุกเธอ เขาตะโกนเรียกจางบิน อึนซูพึมพำว่า อย่าตายนะ จางบินเข้ามาจับชีพจรและบอกว่าเธอรอดแล้ว

ชอยซังกุงมาที่รังลับของซูริบังและถามแทมันว่า อาชญากรคนนั้นอยู่ไหน? (คุณอาเรียกหลานชายที่รักแบบนั้นได้ไง) พวกเขานั่งคุยกัน ยองถามว่าวูดาลชิพวกนั้นถูกไล่ออกไปหรือยัง เขาเคยสอนพวกนั้นสู้ให้ดีกว่านี้ ชอยซังกุงถามว่าเขาจะทำยังไงต่อไป ยองบอกว่าเขาจะส่งอึนซูกลับไปสวรรค์ แล้วแกล้งพูดทีเล่นทีจริงว่า เขาควรตามเธอไปสวรรค์ด้วยมั้ย? เขาเตือนชอยซังกุงว่าด๊อกฮึงคงเคลื่อนไหวต่อไป ชอยซังกุงบอกว่าคงมินเข้าใจที่ยองพยายามบอกแล้ว และถามว่าเขาจะไม่กลับไปหรือ ยองตอบว่าตอนนี้อึนซูสำคัญที่สุด หลังจากนั้นค่อยว่ากัน




อึนซูฟื้นแล้ว เธอรู้ว่ายองไปเอายามาจากด๊อกฮึง ยองบอกว่าเขาผิดเองที่ส่งด๊อกฮึงไปหาเธอ อึนซูให้ยองช่วยประคองเธอนั่ง และมานั่งซ้อนหลังเธอเพราะเธอจะพิงอกเขา เวลานอนเธอหายใจไม่ออก (เตียงรุ่นนี้หาซื้อที่ไหนคะ คุณหมอ?) เธอบอกว่าเธอฝันไป มันอาจเป็นฝันหรือความทรงจำ รอบตัวเธอไม่คุ้นเคย แต่มีเขาอยู่ที่นั่นกับเธอด้วย อึนซูบอกยองว่าก่อนหมดสติไปเธอรู้แล้วว่าประตูจะเปิดตอนไหน ยองถามว่าเมื่อไหร่ เธอบอกว่าอีก 1 เดือน ถ้าพลาดวันนั้น มันจะเปิดอีกทีอีก 67 ปี ถ้าเธออยากกลับบ้านต้องไปให้ทันวันนั้น ซึ่งแปลว่าพวกเขาเหลือเวลาแค่เดือนเดียวเท่านั้น ยองกุมมือเธอไว้

คีชอลมาพบคงมินถามเรื่องตราลัญจกร คงมินบอกว่าตรานั่นเขาทิ้งมันไปแล้ว เขาจะไม่ใช้ตราของหยวน เขาจะทำมันขึ้นมาใหม่ ทุกคนต่างตกใจ คีชอลบอกว่าทำแบบนั้นเท่ากับเป็นกบฏต่อหยวน โจอิลชินเตือนให้คงมินคิดถึงประชาชน คงมินเลยย้อนถามว่า เขาเคยไปถามประชาชนมั้ยว่าต้องการอะไร หรือแค่กลัวพวกหยวนเท่านั้น ขุนนางฝ่ายบัณฑิตเห็นด้วยกับคงมิน

คงมินกำชับวูดาลชิว่าห้ามแพร่งพรายเรื่องที่ยองมาขโมยตรา ไม่งั้นยองจะกลับมาไม่ได้อีก โจอิลชินไปพบกับด๊อกฮึง ด๊อกฮึงบอกว่าเราควรรีบลงมือก่อนที่กำลังทหารของคีชอลจะกลับมา เขาบอกให้โจอิลชินไปติดต่อคนที่เสียประโยชน์เพราะคงมินและชวนมาเป็นพวก





ยองจัดหมอนให้อึนซูพิง (แทนอกของเขา) และเตรียมยาให้เธอ เพราะคุณป้าซูริบังคั้นยาไม่ได้เร็วทันใจท่าน ขณะที่ฟังพวกเขารายงานความเคลื่อนไหวของโจอิลชิน เขาป้อนยาให้อึนซูขณะที่ลุงกับป้ามองอย่างสนใจกับอาการของยอง

ยองบอกว่าเขาจะไปเอายาจากด๊อกฮึงอีก (ครบ 3 วันแล้วและพี่หมอยังสกัดยาไม่ได้) อึนซูบอกให้เขาช่วยอะไรหน่อย อย่างแรกคืออัดด๊อกฮึงแทนเธอที ข้อนี้ยองบอกว่าจัดให้แล้ว และอีกอย่างคือให้ถามด๊อกฮึงว่าไดอารี่ยังมีหน้าหลังอีกหรือไม่ เพราะในฝันเธอเห็นว่ามี ยองและอึนซูยิ้มให้กันก่อนที่ยองจะออกไป พอยองคล้อยหลังอาการของอึนซูกำเริบขึ้นมาอีก เธอเริ่มขยับแขนไม่ได้




ยองมาหาด๊อกฮึงถามว่าวันนี้เขาต้องการอะไร ด๊อกฮึงบอกให้เขานั่งลงคุยกัน ยองหงุดหงิดเพราะกลัวว่าอาการของอึนซูจะทรุดลงอีก เขานั่งลง เอาเท้ายันโต๊ะ แล้วหลับ (ชาร์จแบตอีกแล้ว) เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ยองรีบจับดาบของเขา และเป็นคีชอลที่เข้ามา เขาสงสัยว่ายองมาทำอะไรที่นี่ ยองบอกว่าให้ถามด๊อกฮึงเอาเอง ด๊อกฮึงบอกว่าให้ทุกคนนั่งลง ตอนนี้เราเป็นพวกเดียวกัน (ดูหน้าตาแล้ว ไม่เห็นมีใครอยากเป็นพวกกับแกเลยนะ)

แต่นี่คือแผนของด๊อกฮึง โจอิลชินให้ทหารไปบุกบ้านคีชอล ทหารทั้ง 2,000 นายที่รักษาวัง นั่นย่อมแปลว่าคนที่อารักขาคงมินจึงเหลือแต่วูดาลชิเท่านั้น โจอิลชินตำหนิที่เขารับใช้คงมินมาสิบกว่าปี แต่คงมินกลับไว้ใจยองมากกว่าเขา (ขี้อิจฉา)

ลูกน้องของคีชอลรีบวิ่งมาส่งข่าวว่าพวกเขาถูกโจมตี คีชอลจึงคิดได้ว่าคงไม่ใช่ฝีมือคงมิน แต่เป็นด๊อกฮึง เขาเตรียมจะทำร้ายด๊อกฮึง แต่ยองขวางไว้และบอกว่า เขา (มัน) ยังตายไม่ได้ ทำให้คีชอลยิ่งเชื่อว่ายองหันมาเป็นพวกด๊อกฮึงจริงๆ (เอาอะไรคิดยะ)





คีวอน น้องชายของคีชอลวิ่งไปจนมุมในห้องและโดนแทง พวกทหารรื้อต้นจนเจอหีบและยกออกไป (หีบสมบัติของฮวาตะ) คีชอลสั่งให้ทหารที่เหลือเข้าโจมตีวัง เพราะตอนนี้ทหารทั้งหมดไปอยู่ที่บ้านเขา ดังนั้นคงมินก็ไม่เหลือใคร เขาจะจับคงมินเป็นตัวประกัน ทำให้ยองนึกได้และหันดาบมาที่ด๊อกฮึง ด๊อกฮึงถามว่า เขาต้องการยาถอนพิษหรือต้องการไปช่วยคงมิน?

ในวังคงมินอยู่ในการคุ้มกันของวูดาลชิ ส่วนอึนซูหมดสติไปอีกครั้งแล้ว...





ยองตกที่นั่งลำบากอีกครั้งแล้วนะคะ เขาต้องเลือกว่าจะช่วยใครระหว่างอึนซูกับคงมิน อย่างที่เคยบอกค่ะว่าวูดาลชิถ้าไม่มียองคงจะแย่ และยองคงไม่ปล่อยให้ลูกน้องต้องมาตายแบบนี้ แต่ชีวิตอึนซูก็สำคัญเช่นกัน ที่จริงยองน่าจะไปช่วยคงมินให้หนีได้ก่อน แล้วค่อยกลับมาช่วยอึนซู ถ้าพูดตามหลักแล้วยังไงด๊อกฮึงคงไม่ถึงกับปล่อยให้อึนซูตาย หากเธอตายเขาจะไม่ได้อะไรเลย แถมจะได้ตายอย่างเร็วและอย่างทรมานด้วย คงอดได้เป็นพระราชาแน่ๆ

และอย่างที่เคยบอกค่ะว่าอยากให้คุณจับตาดูปริศนาทุกอย่างที่คนเขียนบททิ้งไว้ให้ ทั้งเรื่องอึนซูที่เป็นฮวาตะ เพราะถูกเล่าไว้ตั้งแต่เปิดเรื่องแสดงว่ามีความสำคัญ ให้สังเกตุว่าเสื้อผ้าหน้าผมของอึนซูในตอนที่เป็นฮวาตะและตอนที่วิ่งมาหายองเป็นคนละชุดกัน นั่นย่อมบอกอะไรบางอย่าง มีความเป็นไปได้ว่าเธอพยายามเดินทางข้ามเวลาเพื่อกลับมาช่วยยองก่อนที่เขาจะตาย และอาจไม่ใช่ครั้งเดียว นี่คือคอนเซปต์ของการเดินทางข้ามเวลานะคะ หากคุณสามารถคำนวณหรือมีอุปกรณ์ช่วยแบบใน MIB3 คุณจะสามารถย้อนกลับไปยังเวลาก่อนเกิดเหตุการณ์นั้นๆ และแก้ไขมันได้ ถ้าเธอสามารถมาถึงตัวยองก่อนที่เขาจะถูกฆ่าและพาเขาไปโดยที่ให้ทุกคนเข้าใจว่าเขาตายแล้ว นั่นเป็นทฤษฎีที่สามารถทำได้โดยไม่เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ ถ้าหากใครเคยดูหนังจีนเรื่อง “เจาะเวลาไปเป็นฮองเฮา” จะเป็นลักษณะเดียวกันค่ะ คือนางเอกพาฮ่องเต้ข้ามเวลามาที่โลกของเธอ โดยที่ทุกคนเข้าใจว่าพวกเขาตายในกองเพลิงไปแล้ว

ทีนี้เราคงต้องรอดูว่าซงจีนาจะแก้ปริศนาเหล่านี้ยังไง และปริศนาที่ยังคาใจดิฉันก็คือคำถามของพ่อยองที่ถามทุกครั้งเวลาเจอกันว่า “เจ้าหามันเจอหรือยัง?” ตกลงยองตามหาอะไร???? และตอนที่เขารู้ว่าอึนซูรู้เรื่องทองและกรวดที่พ่อของเขาสั่งเสียไว้ ท่าทางเขาตกใจมาก เพราะอะไร???


คืนนี้มาติดตามกันต่อกับตอนที่ 16 ของ “Faith” 신의 นะคะ




Photo Credit : Dramabeans


1 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ