วันพุธที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2555

[Review] “Faith” 신의 EP 16




ในตอนที่ 16 ของ “Faith” 신의 ชอยยองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกว่าจะไปช่วยคงมินหรืออึนซู เพราะในตอนนั้นคงมินกำลังถูกทหารของคีชอลล้อม ส่วนอึนซูหมดสติไปเพราะฤทธิ์ยาอีกครั้ง ยองตะโกนเรียกคนของซูริบังให้รีบไปที่วังและบอกให้พวกวูดาลชิพาคงมินหนี ไม่ต้องคิดสู้ ให้หนีเท่านั้น แล้วเขาก็หันมาหาด๊อกฮึง บอกว่าตอนนี้เขารู้แล้วว่าด๊อกฮึงเป็นคนที่ดีแต่คารม แต่ไม่มีสมอง ถ้าคิดจะสู้กับเขาด๊อกฮึงควรผนึกกำลังกับคีชอล ยองบอกว่าเขาจะไปที่วัง ด๊อกฮึงขู่ว่างั้นอึนซูก็ต้องตาย ยองเรียกซูริบังอีกคนบอกว่าให้เอายาที่ด๊อกฮึงไปให้อึนซู ด๊อกฮึงถามว่าทำไมเขาต้องให้ ยองบอกว่าถ้าอึนซูตายด๊อกฮึงก็ไม่มีอะไรมาต่อรองกับเขาและคีชอลอีก (แปลว่าแกตายแน่) ยองบอกเด็กซูริบังว่าถ้าเขาไม่ให้ยาก็ฆ่าทิ้งได้เลย

ยองเดินออกมาแต่มาหยุดอยู่หน้าประตูเพื่อรอฟังผล (ไม่แน่ใจเหมือนกันนะนั่น) พอได้ยินสัญญาณว่าได้ยาเรียบร้อยแล้ว เขาจึงยิ้มแล้วเดินทางไปที่วัง (ตาหนวดนี่มันโง่จริงอะไรจริง)

ในวัง วูดาลชิพยายามคุ้มครองคงมิน แต่พวกเขามีกำลังน้อยกว่า แล้วพวกเขาก็ได้ยินเสียงนกหวีดสัญญาณให้ถอยจากแทมัน (สัญญาณของยอง ใจคอจะไม่หนีกันใช่มั้ยถ้าหัวหน้าไม่สั่ง ) พวกเขาจึงล่าถอย ชุงซอกบอกคงมินว่าต้องหนี แต่เขาไม่อยากทิ้งโนกุ๊ก แต่ชุงซอกยืนยันว่าเป็นคำสั่งของยองว่าให้หนีและทิ้งพระมเหสีไว้ คงมินจึงจำใจต้องไป

ชอยซังกุงคุ้มครองโนกุ๊กเพื่อจะหนี แต่โดนทหารสกัดไว้ แล้วยองก็ปรากฏตัวขึ้นพาโนกุ๊กฝ่าทหารออกไป (จริงๆ ก็คือท่านฆ่าเรียบใครที่ขวางหน้าน่ะ)





โจอิลชินโมโหที่คงมินหนีไปได้ พวกขุนนางโวยวายที่ถูกกักไว้ในท้องพระโรง ด๊อกฮึงมาถึงและบอกว่าที่ปรึกษาโจคิดว่าพระราชากำลังทำให้ประเทศเสี่ยงอันตรายที่ไม่ยอมใช้ตราของหยวน โจอิลชินงงกับมุกนี้ของด๊อกฮึงแต่ก็ยอมเออออตามไปด้วย สุดท้ายเขากลายเป็นกบฏที่พยายามโค่นบัลลังก์ของคงมินและถูกด๊อกฮึงฆ่า (สมน้ำหน้า ใครจะเก็บลุงไว้ ทรยศกับคนที่อยู่กันมาหลายสิบปียังทำได้)





อึนซูฟื้นขึ้นมาและได้ยินเสียงยองสั่งงานวูดาลชิที่มาชุมนุมกันอยู่ที่นี่ ยกเว้นพวกที่คุ้มครองคงมิน ยองบอกให้ทุกคนกระจายกำลังกันออกตามหากลุ่มของคงมิน และถามว่าด๊อกมานไหวมั้ยเพราะเขาถูกธนูยิง ด๊อกมานบอกว่าก็เจ็บนิดหน่อย เลยโดนยองเบิ๊ดกระโหลกแล้วบอกว่า งั้นไปยืนรับลูกธนูทำไม (อ้าวววว)

อึนซูตัดสินใจเดินเข้าไปพร้อมอุปกรณ์ของเธอ ทำให้ยองถามว่าเธอมาทำไม ทำไมไม่นอนพัก เธอบอกว่านอนจนปวดหลังแล้ว และบอกให้เขาประชุมต่อ เธอจะดูบาดแผลให้พวกเขา เมื่อได้ยินแบบนั้น (และเห็นหัวหน้าอึ้งไปเพราะเถียงไม่ทัน) วูดาลชิทุกคนจึงพร้อมใจกับขยับเข้ามาหาอึนซูแล้วถอดเสื้อให้เธอทำแผล และยองคงอาละวาดแน่ถ้าไม่ใช่เพราะลุงซูริบังมาดีงเขาไปเพื่อแจ้งข่าวคืบหน้าเรื่องในวัง

ลุงซูริบังบอกว่าด๊อกฮึงเป็นตัวการเรื่องทั้งหมด ยองเดาว่าเขาคงพยายามหาทางเจรจากับคีชอล ในขณะนั้นเองคีชอลเข้าไปโวยวายเรื่องน้องชายของเขาตาย และหีบของเขาหายไป แต่ตอนนี้ความผิดไปตกอยู่ที่โจอิลชิน (ที่ม่องไปแล้ว) และด๊อกฮึงบอกว่าเขาจะหาของที่หายไปคืนมาให้ เขาไม่คิดจะเป็นศัตรูกับคีชอล คีชอลถามถึงอึนซู ด๊อกฮึงบอกว่าอีกไม่กี่วันเขาจะได้เจอเธอแน่นอน




อึนซูพยายามจับชีพจรตัวเอง แต่เธอเห็นแต่ภาพในฝันที่เห็นยองตาย ยองเข้ามาและบอกว่าพวกเราจะไปจากที่นี่ เธอพอเดินไหวมั้ย อึนซูเรียกให้เขามานั่งใกล้ๆ เธอบอกว่าจะไม่พิงเขาหรอกแค่มานั่งตรงนี้ (กลัวโดนพิงซะขนาดนั้น) เธอถามว่าได้ถามด๊อกฮึงเรื่องนั้นมั้ย ยองนึกขึ้นได้จึงรีบลุกขึ้น เขาบอกว่าเขาลืมจะไปถามให้เดี๋ยวนี้ (เหมือนอยู่ข้างบ้านกันเลยนะนั่น) อึนซูดึงให้เขานั่งลง เธอบอกว่าเธอคงทำอะไรไม่ได้จนกว่าจะได้รู้ว่าสิ่งที่เธอเห็นคืออะไร เธออยากพบคีชอลหรือไม่ก็ด๊อกฮึง แต่ยองไม่ยอม เขาถามว่าเธอฝันอะไร แต่เธอไม่ยอมบอก

ยองยืนยันว่าจะไม่ให้เธอไปพบคนพวกนั้น อึนซูบอกว่าบนสวรรค์มีสิ่งที่เรียกว่าภาพยนตร์ ในนั้นมีเรื่องโกหกมากมายและเธอมีบางอย่างที่ยังไม่ได้นำมาใช้





วูดาลชิที่คุ้มครองคงมินออกมาทำสัญญาณให้พรรคพวกรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ส่วนด๊อกฮึงให้คนเอาหีบที่ได้จากบ้านของคีชอลมา เขาเปิดดูเจอเครื่องมือเก่าของฮวาตะและไดอารี่ซึ่งแน่นอนเขาอ่านไม่ออก (ภาษาฮันกึลยังไม่ถือกำเนิดขึ้นในตอนนั้น) พวกขุนนางสงสัยว่าทำไมคงมินยังไม่กลับมา ด๊อกฮึงอ้างว่าคงเป็นเพราะเขากลัว

คีชอลเข้ามาพร้อมราชโองการ (ปลอม...เพราะทำกันเอง) ซึ่งมีตราประทับของหยวน เขาบอกว่าตอนนี้คงมินต้องการให้ด๊อกฮึงช่วยดูแลวังไปก่อน

อึมจากับฮวาซูอินออกตามหาคงมิน อึมจาพยายามใช้หูทิพย์ของเขาแต่โดนแทมันขัดขวาง เขาโมโหจึงวิ่งไล่ตามแทมันไป (สองคนนี่วันๆ ไม่ทำอะไร วิ่งไล่จับกันนี่นะ) แล้วยองก็เข้ามาหาคงมิน (ทำเอาลูกน้องแตกตื่นนึกว่าใครบุก) คงมินถามถึงโนกุ๊ก ยองบอกว่าเธอมีความสุขมากที่ไม่ต้องใส่วิกหนักๆ นั่น แล้วคงมินก็ถามถึงอึนซู (ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันดีนะคะท่าน ถามถึงผู้หญิงของอีกฝ่ายเนี่ย) คงมินบอกว่าเขายังไม่รีบร้อนกลับวัง เพราะอยู่ข้างนอกเขามีโอกาสได้พูดคุยกับคนร้ายแหกคุกอย่างยอง




จางบินกำลังพยายามหาทางสกัดยาถอนพิษ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าอึนซูโดนพิษอะไร เขาสามารถสกัดพิษนั้นได้แล้ว (พี่หมอผลิตยาพิษซะแล้ว) เขาต้องการเวลาอีกนิดเพื่อทำยาถอนพิษ ยองจึงขอเอายาพิษนั่นไปด้วย จางบินเตือนว่ายานั่นแรงมาก

ตกค่ำยองพาอึนซูออกเดินทางโดยมีแทมันกับด๊อกมานเดินนำหน้า พวกเขาออกเดินทางเป็นชุดสุดท้ายเพราะยองต้องดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อย อึนซูเลยบ่นว่าเขาชอบเป็นแบบนี้ ชอบทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ไม่ยอมไว้ใจคนอื่น เธอบอกว่าคนพวกนั้นไล่ตามเธอ แต่ยองเถียงว่าเพราะเขาเป็นต้นเหตุ ยองต้องไล่แทมันกับด๊อกมานให้เดินนำไปก่อน เพราะเห็นแววแล้วว่าเขากับอึนซูต้องทะเลาะกันอีกแน่ (และยองแพ้ประจำ เสียหน้าซะ) อึนซูทรุดลงเพราะเริ่มปวดหัวอีก แต่เธอยังบอกยองว่าอย่าทะเลาะกับเธอจนเป็นนิสัย ไม่งั้นเขาจะทำยังไงหากไม่มีใครทะเลาะด้วยเมื่อเธอไปแล้ว





ยองพาอึนซูไปนั่งพัก เธอรู้สึกหนาว เขาจึงเขยิบเข้ามาและโอบกอดเธอไว้ อึนซูซบลงพิงกับไหล่ของเขา พวกเขาทะเลาะกันต่อเรื่องไปพบคีชอล อึนซูบอกว่าเดี๋ยวนี้ยองตอบทุกคำถามที่เธอถาม ไม่เหมือนตอนแรกๆ ที่ไม่ฟังเธอเลย เธอบอกว่าพิงซบกับเขาแบบนี้จนกลายเป็นนิสัยไปแล้วและรู้สึกสบาย หากเธอหลับไปให้เขาแบกเธอไปด้วย ยองดันตอบว่าถ้าเขาแบกเธอก็ไม่มีมือถือดาบน่ะสิ (ไร้ความโรแมนติกโดยสิ้นเชิงเลยนะ ท่านชอยยอง)

ในที่สุดยองก็ยอมพาอึนซูไปหาคีชอล (เห็นมั้ย แพ้ตามเคย) เขาดีใจมากที่เห็นเธอ อึนซูบอกว่าเธอรู้แล้วว่าประตูสวรรค์จะเปิดเมื่อไหร่ และยินดีจะพาเขาไปด้วย แต่เธอต้องการส่วนที่เหลือของไดอารี่ ซึ่งคีชอลยืนยันว่ามันมีจริงๆ เธอโกหกว่านั่นน่าจะเป็นวิธีกลับไปสวรรค์ และอึนซูถามว่าอะไรคือของชิ้นที่ 3 คีชอลบอกว่าอธิบายไม่ถูก เขาบอกว่าด๊อกฮึงเอาไปทั้งหมด เขาจะรีบไปทวงคืนมา (ท่าทางดีใจสุดๆ ว่าง่ายเชียว)

แต่คีชอลเกิดสงสัยขึ้นมาว่าทำไมยองกับอึนซูถึงมาทำดีกับเขา ยองอธิบายว่าเพราะชีวิตอึนซูกำลังตกอยู่ในความเป็นความตาย เหมือนจะเป็นการพิสูจน์ อึนซูเกิดเจ็บมือขึ้นมาอีก ยองต้องรีบนวดให้เธอ คีชอลจึงรู้ว่าอึนซูถูกพิษของด๊อกฮึง ท่าทางเขาตกใจมาก (โกรธจนหนวดกระดิกเลยทีเดียว ด๊อกฮึง แกตายยยย)




คงมินไปพบกับโนกุ๊ก เธอกำลังยิ้มอย่างมีความสุขกับมงกุฏดอกไม้ที่สวมอยู่ คงมินบอกว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่และประกาศให้ทุกคนรู้ด้วย เพราะถ้ายิ่งหลบซ่อนก็จะยิ่งถูกลอบทำร้ายได้ง่ายกว่า ชอยซังกุงถามชุงซอกเกี่ยวกับยองและอึนซู ชุงซอกบอกว่าพวกเขาอยู่ด้วยกัน


ยอง อึนซู และคีชอลบุกไปหาด๊อกฮึง พอเห็นหน้าด๊อกฮึงอึนซูทำท่าอยากจะเข้าไปเล่นงานเขา แต่ยองดึงให้เธอมานั่ง และบอกคีชอลว่าเขาจะจัดการเองไม่ใช่หรือ คีชอลเล่นงานด๊อกฮึงที่กล้าวางยาอึนซู แต่ด๊อกฮึงเถียงว่าเธอก็มาที่นี่แล้วอย่างที่ต้องการไง คีชอลบอกให้เขาเอายาถอนพิษกับหีบคืนมา ด๊อกฮึงบอกว่าขืนให้ยาถอนพิษ ยองก็ฆ่าเขาน่ะสิ (รู้ตัวนะนั่น) ยองทำท่ารำคาญ แล้วเอาดาบฝากไว้กับอึนซู (ถึงไม่ให้ยาถอนพิษก็อัดเอ็งได้เว้ยเฮ้ย) เขาพุ่งเข้าไปเล่นงานทหาร โดยมีคีชอลช่วย ยองเขาถึงตัวด๊อกฮึงและคว้าคอของเขา ยองบอกว่าเขารู้แล้วว่ามันเป็นพิษอะไร ถึงตอนนี้เขาไม่มียาถอนพิษแต่เขามียาพิษ ว่าแล้วก็หยิบยาที่ได้จากจางบินมากรอกใส่ปากด๊อกฮึง (ล่อซะหมดขวดเลย)





คีชอลถามยองว่าให้เขากินมากไปหรือเปล่า ยองบอกไม่รู้เพราะไม่เคยใช้ (สองคนนี่ช่างกวนโอ๊ยกันดีจริงๆ ) คีชอลบอกให้ด๊อกฮึงรีบเอายาถอนพิษออกมา เขาบอกว่าให้อึนซูเข้าไปเอากับเขา ทำให้ยองของขึ้นอีก แต่อึนซูรีบเข้ามาห้าม และบอกยองว่าไม่เป็นไร

อึนซูพาด๊อกฮึงเข้าไปเอายา ด๊อกฮึงบอกว่าเธอเป็นหมอเทวดาแต่กลับถอนพิษให้ตัวเองไม่ได้ เธอคงเป็นพวกหลอกลวงเหมือนเขา เราควรมาร่วมมือกัน อึนซูบอกให้เขาเอาไดอารี่หน้าที่เหลือมาให้ก่อน ด๊อกฮึงเอายาถอนพิษให้เธอแล้วบอกว่าที่ให้ไปนั้นเป็นยาปลอม ยาพิษชนิดนี้พิษจะกำเริบเป็นพักๆ ทำให้เธอคิดว่ายานั้นได้ผล แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ยาถอนพิษ

อึนซูออกมาบอกยองว่าได้ยาแล้วและพาเขาไป ด๊อกฮึงถามคีชอลว่าเขาต้องการอึนซูไม่ใช่หรือ คีชอลบอกว่าใช่ และยองควรตายได้แล้ว



อึนซูยืนยันจะอยู่ที่โรงหมอกับจางบิน ในขณะที่ยองโมโหแทบคลั่งเพราะกว่าจะพาเธอออกมาได้ช่างยากเย็น แต่อึนซูต้องการไดอารี่ เธอต้องอยู่ในรังศัตรู

ขุนนางฝ่ายบัณฑิตมาพบกับยอง พวกเขาต้องการให้ยองช่วยคุ้มครองพาไปพบกับคงมิน

คงมินเปิดรับฟังเรื่องร้องทุกข์กับชาวบ้าน แต่พวกเขาไม่ค่อยเชื่อนักว่าคงมินเป็นพระราชา คิดว่าเป็นพวกหมอดูมากกว่า

ด๊อกฮึงให้คนนำหีบมาให้อึนซู เธอเปิดอ่าน เธอคิดว่าเป็นลายมือของเธอแน่ๆ แต่เธอไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร ในนั้นพูดถึงแต่ “คนๆ นั้น” และเธอไม่รู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใคร และเธอจำไม่ได้ว่าเคยเขียนมันไว้

ขณะที่อ่านอึนซูก็ยิ่งสับสน “ฉันหวังอย่างยิ่งว่าสิ่งนี้จะถึงมือเธอไม่ช้าเกินไปขณะที่เธออยู่กับคนๆ นั้น ความโหยหาสร้างความผูกพัน ต้องเรียกความทรงจำคืนมาให้ได้เท่านั้นถึงจะทำให้ช่วงเวลานั้นถูกต้องได้”




ยองเตรียมการให้คนของซูริบังและวูดาลชิคุ้มครองขุนนางเพื่อไปพบคงมิน เขาบอกว่าเขาจะเป็นคนคุ้มครองพวกเขาในช่วงแรก “คนเดียว”

อึนซูนั่งดื่มกับจางบินขณะที่เธอยิ่งสับสนกับข้อความในไดอารี่ เธอไม่เข้าใจความหมายของมัน เธอไม่เคยมี “คนๆ นั้น” ในชีวิตมาก่อน เธอไม่เคยผูกพันกับผู้ชายคนไหน เธอไม่เคยเปิดหัวใจให้กับใครได้ แม้แต่กับยอง แต่บางครั้งเวลาเธออยู่กับเขาเธอรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ และคิดถึงเขามาก เขาคอยอยู่ข้างเธอเสมอ ทุกครั้งที่หันไปเธอจะเจอเขา ถึงแม้ตอนที่ไม่เห็น แต่ถ้าเธอเรียก เขาจะตอบมาว่าอยู่ตรงนั้นเสมอ (พี่หมอจางนั่งฟังตาแป๋วอย่างเดียว คุณพี่น่าจะไปเป็นจิตแพทย์นะเนี่ย...น้องฟิลลิป คุณพี่ว่าภาษาเกาหลีของน้องก็ดีขึ้นเยอะแล้ว พูดบ้างก็ได้นะ )

อึนซูหลับไป แล้วเธอก็นึกถึงข้อความในไดอารี่และเหตุการณ์ตอนที่ชอยซังกุงมาขอร้องเธอให้ไปช่วยยอง ในไดอารี่เขียนไว้ว่าจะมีคนมาขอร้องเธอ และเธอต้องไม่ปฏิเสธ เธอต้องกลับไปเพื่อช่วยชีวิตคนๆ นั้น

อึนซูลุกขึ้น เธอเริ่มเข้าใจความหมายในไดอารี่แล้ว มันบอกเล่าเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น เธอพยายามนึกว่ามีอะไรอีก มันเขียนไว้ว่า เด็กคนนั้นจะทำหม้อยาแตก เธอเดินออกมาและเห็นด๊อกกีทำหม้อยาแตก ในไดอารี่เขียนไว้ว่า เธอจำดอกไม้ได้ อึนซูเดินไปเห็นกระถางดอกไม้สีเหลือง และมันเขียนไว้ว่า เธอต้องรั้งคนๆ นั้นไว้อย่าให้เขาไป เพราะสิ่งที่รอเขาอยู่คือกับดัก

ในตอนนั้นเองยองกำลังเดินทางอยู่ในป่า แต่เขาหันกลับมาเพราะเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างอยู่ข้างหลังเขา...






เรื่องราวเข้มข้น (ชวนงง) ขึ้นทุกทีแล้วนะคะ ทำให้เริ่มระแวงว่า 24 ตอนจะพอมั้ย หรือว่าจะมีการยืดเกิดขึ้นอีกแล้ว หลายคนอาจเริ่มติดใจกับสไตล์การเขียนบทของซงจีนาแล้วนะคะ ไม่น่าแปลกใจหรอกค่ะเพราะเธอคือคนเขียนบทมือรางวัล คู่หูของคุณพี่คิมจองฮัค ที่ส่งให้ Sandglass โด่งดังมาแล้ว และทำให้จองดองจินกลายเป็นสถานที่เที่ยวยอดฮิต ถ้าใครเคยได้ไปเที่ยวเกาหลีคงต้องเคยผ่านโปรแกรมรถไฟสายโรแมนติกนี่มาแล้วบ้าง  สถานที่ถ่ายทำ Faith ก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อถ่ายทำเรื่องนี้โดยเฉพาะ หลังจากนี้คงกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งล่ะค่ะ

ไดอารี่ของอึนซูกลายเป็นกุญแจไขความสัมพันธ์ของชอยยองและอึนซู อย่างที่อึนซูบอกนะคะว่าเธอรู้สึกคุ้นเคยกับเขาและคิดถึงเขา เพราะมันมีความเป็นไปได้สูงว่าอึนซูได้กลับมาอยู่กับชอยยองแบบนี้หลายรอบแล้ว การเดินทางข้ามเวลาของเธอครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งแรกแต่ไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่แล้ว ส่วนการเดินทางของอึนซูอีกคนที่เขียนไดอารี่นี้ไว้ คาดว่าเธอคงคิดคำนวณเวลาผิดพลาดในการที่จะกลับมาหายอง ทำให้เธอไปโผล่ในเวลาก่อนหน้านั้นหลายร้อยปี เธอจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากบันทึกเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นไว้ให้ตัวเธอเองได้รู้และแก้ไขสถานการณ์ได้ทัน

ดิฉันคิดว่าการเดินทางแต่ละครั้งจุดประสงค์ของเธอคือการมาช่วยชีวิตชอยยอง เพียงแต่ครั้งที่ผ่านๆ มาเธออาจทำพลาดตรงไหนสักแห่งทำให้เธอช่วยยองไม่ทัน เขาเลยตายอย่างที่เธอเห็นไปในนิมิตนั่นเอง ดังนั้นเธอต้องกลับมาใหม่เพื่อทำให้มันถูกต้อง เหมือนการรีเพลย์เทปซ้ำแล้วซ้ำอีกค่ะ หากใครคุ้นเคยกับการดูหนังประเภทข้ามเวลาพวกนี้คงพอเข้าใจนะคะ มันจะคล้ายๆ กับเรื่อง Source Code ที่พระเอกต้องกลับมาในรถไฟในเวลาเดิมครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหยุดเหตุการณ์ระเบิดให้ได้

ดังนั้นความผูกพันหรือสายใยที่ซงจีนาพูดถึงก็คือ การมีชีวิตอยู่เพื่อกันและกัน  หากยังจำได้ตั้งแต่ตอนแรกชอยยองมีชีวิตอยู่เหมือนคนที่ตายไปแล้วมาตลอด 7 ปี จนกระทั่งได้พบอึนซู เขาจึงกลับมาเป็นคนปกติที่มีจุดมุ่งหมายในการมีชีวิตอยู่อีกครั้ง  ส่วนอึนซูก็มีชีวิตอยู่เพื่อให้ชอยยองอยู่ต่อไป  คอยช่วยชีวิตเขาครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว



ดังนั้นก็แปลว่าความสัมพันธ์ของอึนซูและยองไม่ใช่แค่ช่วงเวลาสั้นๆ และผิวเผินอย่างที่เราเห็น แต่พวกเขามาพบกันและรักกันแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อยู่เพื่อกันและกัน และรู้สึกผูกพันโดยที่ต่างคนก็ไม่เข้าใจในความผูกพันนี้ และนี่อาจเป็นเหตุผลที่อึนซูไม่เคยเปิดใจให้ใครได้ เพราะใจของเธอมีคนๆ นั้นอยู่แล้ว เพียงแต่เธอจำมันไม่ได้เท่านั้น  ซึ่งดิฉันชอบจังหวะการดำเนินเรื่องที่ใช้ในละครเรื่องนี้ ในขณะที่บางท่านอาจขัดใจที่ไม่ค่อยมีฉากหวานๆ ของพระเอกนางเอกให้ดูมากนัก นั่นเพราะยองเป็นนักรบ ที่ทื่อมะลื่อมาก ไม่มีความโรแมนติกเลยสักนิดนะคะ ดังนั้นเรื่องหวานๆ คงหวังยาก

และเราต้องเห็นใจทั้งน้องมินและฮีซอนด้วย เพราะฮีซอนเธอแต่งงานแล้วและสามีก็ไม่เต็มใจให้มาเล่นละครเท่าไหร่ ลองคิดว่าถ้าเราเป็นครอบครัวสามีของฮีซอนก็คงรู้สึกไม่ดีเหมือนกันถ้าเห็นลูกสะใภ้ของเราไปกอดจูบกับผู้ชายอื่น เรื่องนี้การสัมผัสทางกายจึงค่อนข้างน้อย (แม้จะจูบก็ยังจูบบนผ้า) น้องมินต้องเกร็งมือตลอดเวลาไม่ให้ไปโดนตัวเธอมากนัก น่าสงสารจริงๆ แต่อยากบอกคุณพี่คิมว่ามันยังขาดอยู่ฉากหนึ่งนะคะสำหรับน้องมิน เพราะทุกเรื่องที่ผ่านมามันมี และถ้าไม่มีดิฉันจะเคืองค่ะ คือฉากน้องมินอาบน้ำ...555 (มันมีทุกเรื่องจริงๆ นะ)


ส่วนเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปนั้น คราวนี้อึนซูจะช่วยยองสำเร็จมั้ย คงต้องติดตามชมกันต่อใน “Faith” 신의 ตอนที่ 17 สัปดาห์หน้านะคะ



Photo Credit : Dramabeans

4 ความคิดเห็น:

Minju Park กล่าวว่า...

ขอบคุณค๊า า คุณโรส แปลได้เหนภาพเลย ^^ และขอนำลิงค์ ของคุณ โรส ไปแปะไว้ที่เพจ minoz thailand ให้แฟนคลับ มินโฮ ได้อ่าน ด้วยนะค๊ะ ^^

Madame Rose K กล่าวว่า...

ยินดีค่ะ ^^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

รีวิวได้แซ่บมากค่ะคุณโรส อ่านไปยิ้มไป ยองน่ารักแบบทื่อๆ ได้อีก

Madame Rose K กล่าวว่า...

ทื่อและโหด คีชอลยังหวานกว่าอีก