วันพุธที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555

Review Faith (신의) EP 18





Faith (신의) ตอนที่ 18...ยองบุกเข้ามาขวางงานแต่งงานของอึนซู เขาจูบเธอกลางท้องพระโรงทำให้ทุกคนได้แต่ยืนมองอ้าปากค้าง แล้วยองก็หันไปพูดกับด๊อกฮึงว่า งานแต่งงานครั้งนี้คงต้องยกเลิกแล้ว (พี่แกเล่นทางลัด ถ้าขโมยตัวเจ้าสาวคงวุ่นวายกันน่าดู แค่จูบโชว์ก็หยุดงานแต่งได้แล้ว) ด๊อกฮึงโมโหและสั่งให้ทหารจับยอง ยองหันไปยิ้มให้อึนซู (ประมาณว่าไม่ต้องห่วงเดี๋ยวแหกคุกออกมาเอง) ก่อนออกไปเขาหันมามองอึนซูอีกครั้งและเห็นเธอยิ้มให้

ระหว่างนั้นฮวาซูอินและอึมจาพาทหารของคีชอลไปบุกที่พักของคงมินแต่ไม่พบใคร วูดาลชิคุ้มครองคงมินกับโนกุ๊กหนี แต่ทหารของคีชอลกำลังไล่ตามมา ยองอยู่ในคุก (เข้าออกคุกเป็นว่าเล่น) แล้วอานเจ สหายเก่าของเขาก็เข้ามาหา ยองบอกให้เขาพาทหารไปคุ้มครองคงมิน เขาเกี่ยงว่าไม่มีราชโองการ เลยโดนยองตอกว่าตอนรับสินบนกันไม่เห็นรอราชโองการ อานเจจึงออกไป แล้วประตูห้องขังก็เปิด ยองเดินออกมา (อย่างสง่าผ่าเผย เหมือนมาเดินเล่นเลยนะ พ่อคุณ)




รถของคงมินติดหล่ม และทหารของคีชอลกำลังไล่ตามมา ชุงซ็อกตัดสินใจให้จูซ็อกรั้งอยู่ข้างหลังพร้อมวูดาลชิอีก 10 คน จูซ็อกรู้ตัวว่าคราวนี้ถึงคราวที่เขาต้องพลีชีพ พวกเขาคำนับพระราชาและมเหสีของพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย

คีชอลไปถามหาอึนซูจากด๊อกฮึง เขาบอกว่าจะพาเธอไป เพราะตอนนี้คงมินกำลังถูกไล่ล่า ส่วนยองก็อยู่ในคุก คีชอลเริ่มหมดความอดทนกับด๊อกฮึง เขาบอกว่าที่ยอมเล่นตามเกมของด๊อกฮึงอยู่นั้นก็เพราะอึนซู เขาให้เวลาด๊อกฮึง 1 วัน พรุ่งนี้เขาจะพาอึนซูไป ด๊อกฮึงไปหาอึนซู เขาโกรธที่เธอกับยองทำแผนพัง แต่อึนซูใช้มีดของเธอขู่เขาและบอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ (คุยไกลๆ ก็ได้ ) เขาบอกว่ายองแหกคุกไปแล้ว อึนซูบอกว่าเธอรู้อยู่แล้ว




ด๊อกฮึงให้เธอหนีไปหาเขา เพราะคีชอลต้องการเธอ ถ้าเขาส่งเธอให้ เขาก็ไม่มีไพ่ในมืออีก เขาจึงอยากให้เธอหนีไปกับยองและซ่อนตัวจนกว่าคนของหยวนจะมาถึงและแต่งตั้งเขาเป็นพระราชา แล้วเขาก็วางยาพิษอึนซูอีกครั้งที่แขน (ไม่ควรให้มันเข้าใกล้ในระยะร้อยเมตรนะหมอนี่) และบอกว่าเธอจะมาหาเขาเองเมื่อเขาต้องการเธอ

ยองบุกเข้าไปจัดการกับทหารองครักษ์ และบอกให้เลือกว่าจะอยู่ข้างคงมินหรือด๊อกฮึง และให้รีบตัดสินใจ ฮวาซูอินกับอึมจาปะทะกับวูดาลชิที่ดักรออยู่ พวกเขาสู้จนลมหายใจสุดท้าย รวมทั้งจูซ็อก เขาพยายามลุกขึ้นมาฆ่าฮวาซูอิน แต่ถูกเธอแทงตาย

ชุงซ็อกพาคงมินและโนกุ๊กมาถึงที่ซ่อน คงมินบอกว่าเขาจำจูซ็อกได้ เขาคือคนที่เอาข่าวจากยองมาบอกตอนที่ยองถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ แทมันรีบมาบอกว่าพวกของคีชอลใกล้เข้ามาแล้ว ชุงซ็อกตัดสินใจใช้แผนสุดท้ายตามที่ยองสั่งไว้ เขาเรียกตัวสำรองที่เตรียมไว้ และให้สับเปลี่ยนเสื้อผ้ากับคงมินและโนกุ๊ก นั่นแปลว่าคนเหล่านี้จะตายแทนพวกเขา คงมินไม่ยอมทำแบบนั้น แต่ชุงซ็อกยืนยันว่าคำสั่งที่เขาได้รับคือพาคงมินกับโนกุ๊กไปถึงวังให้ได้ ถึงแม้จะต้องแบกไปก็ตาม ชุงซ็อกสั่งให้คนที่เหลือยื้อศัตรูไว้ให้นานที่สุด และสุดท้ายทุกคนก็ถูกฆ่าตาย คนที่ปลอมเป็นคงมินกับโนกุ๊กยอมตายโดยไม่ต่อสู้เพื่อไม่ให้ถูกสงสัยว่าเป็นตัวปลอม




ระหว่างนั้นยองกำลังจัดการกับพวกทหารองครักษ์ที่รับสินบน เขาเรียกชื่อทีละคนและแจกแจงความผิด และให้ตัดสินใจว่าจะอยู่ข้างไหน ถ้าอยู่ข้างคงมินก็รอด ถ้าไม่ก็จะโดนจับ ชุงซ็อกพาคงมินหนีมาและหยุดเมื่อได้ยินเสียงคนเข้ามา ปรากฏว่าเขาคืออานเจ เขาคุกเข่าและบอกว่าชอยยองให้เขามาอารักขาฝ่าบาทกลับวัง วูดาลชิยิ้มออกเมื่อได้ยินชื่อหัวหน้าของพวกเขา

วูดาลชิเข้ามาส่งข่าวบางอย่างกับยอง เขารีบผละจากหน้าที่ จากเดินเปลี่ยนเป็นวิ่งเพื่อไปที่โรงหมอซึ่งอึนซูรอเขาอยู่ (เสียอาการอีกแล้ว แทจัง) เขาตรงเข้าไปสวมกอดเธอ (เริ่มได้ใจ กอดได้กอดดี) เขาถามว่าทำไมด๊อกฮึงยอมปล่อยเธอมา เธอคงไม่ไปตกลงอะไรกับเขาอีกหรอกนะ อึนซูบอกว่าเธอร้องไห้ขอร้องเขา ยองไม่ค่อยเชื่อ อึนซูบอกว่าเธอคิดถึงเขาและอยากเห็นหน้าเขา ตอนนี้ให้เขารีบกลับไปทำงานและรีบกลับมา ยองถามว่าเธอจะยังอยู่ที่นี่ใช่มั้ยตอนเขากลับมา อึนซูรับปาก

ฮวาซูอินรายงานคีชอลว่าคนที่ถูกฆ่าไม่ใช่คงมิน คีชอลสงสัยว่าคงมินหนีไปได้ยังไง แต่แล้วก็เลิกสนใจ ตอนนี้เขาสนใจแต่อึนซูกับสวรรค์เท่านั้น ในขณะที่น้องๆ ของเขาเริ่มมองว่าเขาเสียสติไปแล้ว ด๊อกฮึงเอาหีบของฮวาตะซ่อนไว้ใต้พื้นตรงที่เขาเล่นหมากล้อมและเตรียมหนี แต่เจอกับยองเข้าก่อน ยองสั่งจับกุมเขา โดยทหารองครักษ์ได้หันมาอยู่ข้างยองหมดแล้ว ด๊อกฮึงหมดทางหนี เขาได้แต่หัวเราะ




คงมินกับโนกุ๊กกลับเข้าวัง คงมินกล่าวคำขอโทษกับยอง ชุงซ็อกรายงานว่าวูดาลชิตายไป 24 คน แล้วทุกคนก็ร้องไห้ ยองนึกถึงตอนที่เคยบอกจูซ็อกว่าถ้าเขาต้องตายก็ขอโทษด้วย ยองบอกว่าทุกคนเหนื่อยมากแล้วและเขาก็เดินออกไป

จางบินตรวจดูพิษของอึนซู เขาบอกว่าพิษนี้จะแพร่ในอีก 1 เดือน อึนซูบอกว่าถ้ากลับไปที่โลกของเธอก็จะถอนพิษนี้ได้ง่ายๆ แต่กลัวว่าด๊อกฮึงจะมาหาเธอก่อน จางบินบอกว่าเขาจะพยายามสกัดยาถอนพิษให้ เขาถามว่าเธอบอกยองหรือยัง เธอบอกว่ายังไม่อยากบอกเขาตอนนี้เพราะเขากำลังเสียใจเรื่องวูดาลชิ

ยองนั่งนิ่งอยู่กับป้ายวิญญาณของลูกน้องของเขา คงมินเข้ามา ต่างโทษตัวเองที่ทำให้พวกเขาต้องตาย ยองบอกว่าเป็นความผิดของเขา เขาควรอยู่ที่นั่น แต่เขากลับมาอยู่ในคุก นั่นทำให้เด็กๆ ของเขาต้องมาตาย เขาบอกว่าคงมินเคยถามเขาว่าอะไรสำคัญที่สุด (ประเทศชาติหรือผู้หญิง) เขาตอบได้เลยว่าตอนนี้อึนซูสำคัญที่สุดสำหรับเขา ดังนั้นคงมินจึงไม่ควรให้เขาอยู่รับใช้อีกต่อไป ยองขอให้คงมินปล่อยเขาไป คงมินบอกให้เขารอจนถึงพรุ่งนี้หลังจากที่ตัดสินโทษของด๊อกฮึงและคีชอลแล้ว




อึนซูเขียนปฏิทินให้ตัวเองและขีดฆ่าออกทีละวัน เธอเห็นยองเดินเข้ามา เธอเล่าให้เขาฟังว่าด๊อกฮึงบอกว่าคนของหยวนจะมาช่วยให้เขาได้เป็นพระราชา เขาบอกให้เธอซ่อนตัวจนกว่าจะถึงวันนั้น อย่าให้คีชอลเจอตัว ยองถามว่าเธอคิดจะซ่อนตัวมั้ย อึนซูตอบว่าต่อให้มีคนหาเธอเจอ ก็มีคนคอยปกป้องเธออยู่แล้ว อึนซูพยายามปลอบใจยองเพราะรู้ว่าเขาเสียใจเรื่องวูดาลชิ เธอใช้วิธีเลียนแบบในหนังเรื่อง Love Actually เธอเขียนข้อความบนกระดาษเป็นภาษาฮันกึลที่ยองอ่านไม่ออก เธออ่านมันให้เขาฟังแต่ไม่ตรงกับที่เขียน

เธอเขียนว่า...ไม่เป็นไร...ข้าจะอยู่เคียงข้างท่าน...จนกว่าจะถึงวันนั้น...ข้าทำแบบนั้นได้ใช่มั้ย? แต่เธออ่านมันว่า...ไม่เป็นไร...ไม่ต้องห่วง...ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง...ใช่มั้ย?

ยองยิ้มรับ เขาสัญญาว่าจะดูแลเธอเองและจะหาทางกันคีชอลให้อยู่ห่างๆ แล้วเขาจะเป็นคนพาเธอไปที่ประตูด้วยตัวเอง

คีชอลบุกเข้าไปหาด๊อกฮึงในคุก เขาร้อนใจเพราะคนของหยวนกำลังมา ด๊อกฮึงกำลังจะได้สิ่งที่ต้องการ แต่เขายังไม่ได้ตัวอึนซู คงมินไม่กินไม่นอนทำให้โนกุ๊กเป็นห่วง คงมินบอกว่าสิ่งที่เขาทำอาจทำให้เกิดสงครามกับหยวน และนั่นเป็นประเทศของเธอ แต่โนกุ๊กตอบว่า มันไม่สำคัญว่าเธอจะอยู่ในประเทศที่ชื่อว่าอะไร ขอเพียงที่นั่นสามีของเธอได้อยู่อย่างสงบสุข แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับเธอแล้ว คงมินบอกว่ายองก็พูดแบบนั้นว่าเขาจะทำตามหัวใจตัวเอง





คงมินประชุมขุนนาง และบอกว่าคนที่ลอบสังหารเขาเป็นคนของคีชอล ดังนั้นระหว่างที่สอบสวนอยู่นี้ห้ามคีชอลออกจากบ้าน นั่นทำให้คีชอลโกรธเพราะเขามีที่ที่เขาต้องการจะไป

อึนซูพยายามส่องดูไดอารี่ของเธอเผื่อว่ามีปริศนาอะไรซ่อนอยู่ เธอขยี้ผมจนยุ่งและแทบหงายหลังตกเก้าอี้ ดีที่ยองมารับไว้ทัน เขายกเท้าขึ้นพาดโต๊ะและหยิบหนังสือมาอ่าน (ทำยังกับเป็นห้องตัวเอง) อึนซูรีบเข้าไปเอาเท้าเขาลงเพราะกลัวว่าจะไปโดนโถยาของเธอ เขาลากเธอมานั่งหน้ากระจกและบ่นเรื่องผมของเธอ นั่นเป็นตอนที่เขาเห็นผ้าพันแผลบนข้อมือของเธอ อึนซูพยายามจะซ่อนแต่ไม่ทันแล้ว ยองแกะมันออกและปรอทแตกอีกครั้ง เขาถามว่านี่มันอะไร เธอโดนพิษอีกแล้วใช่มั้ย เป็นฝีมือด๊อกฮึงใช่มั้ย เขายอมปล่อยเธอมาเพราะแบบนี้ และเธอทดลองยาถอนพิษกับตัวเอง เขาโกรธที่เธอไม่ยอมบอกเขา ที่เธอเห็นเขาเป็นคนอื่นจึงไม่ยอมบอกเรื่องแบบนี้กับเขา เธอบอกว่าถ้าบอกเขาจะรีบแจ้นไปหาด๊อกฮึงและทำทุกอย่างที่เขาสั่งให้ทำเพราะเธอ เขาเป็นคนสำคัญเกินกว่าที่เธอจะยอมให้เขาก้มหัวให้คนแบบนั้น




ยองผลุนผลันออกไป เธอวิ่งตามเขาไปและสวมกอดเขาจากด้านหลัง (แบบว่าฉากนี้มันคุ้นๆ นะคะคุณพี่คิม ) อึนซูบอกเขาว่าอย่าหันมา เธออยากถามว่า เธอไม่กลับไปได้มั้ย? เธอควรอยู่ที่นี่ดีมั้ย? แต่ยองตอบว่าเธอโดนวางยาขนาดนี้ยังจะพูดแบบนี้อีกหรือ? อึนซูจึงถามว่าจากวันนี้ไปเธออยากจะชอบเขาอย่างที่ใจต้องการ เมื่อเธอกลับไปแล้วเขาจะลืมมันได้มั้ย? เขาจะไม่ใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย และลืมมันได้มั้ย? เธอให้เขาสัญญาว่าจะลืมมัน (ว่าเขาเคยมีเธอ) แล้วเธอก็ร้องไห้ซบอยู่กับหลังของเขา

คีชอลเริ่มออกอาการอาละวาดเพราะออกไปหาอึนซูไม่ได้ เขาสั่งให้อึมจากับฮวาซูอินไปจับตัวด๊อกฮึงมา คงมินเรียกด๊อกฮึงมาพบ เขาถามว่าอะไรที่สำคัญกับเขาที่สุดนอกจากบัลลังก์ ถ้าตอบถูกใจเขายินดียกบัลลังก์ให้ ด๊อกฮึงตอบว่าตัวเขาเอง คงมินบอกว่างั้นตัวเขา (คงมิน) คงเป็นพระราชาที่ดีกว่าได้แน่ คงมินปล่อยให้ด๊อกฮึงไป แต่ยองเข้ามาขวางไว้ (หลังจากไปอาละวาดในคุกมาแล้ว ถ้าเจอด๊อกฮึงที่นั่น หมอนี่คงตายคาคุกไปแล้ว) และบอกว่าเขาวางยาอึนซู (สีหน้าคงมินขำมาก แบบว่าอีกแล้วหรือ???) แต่คงมินให้ปล่อยเขาไป เพราะคนของหยวนกำลังมาและต้องการให้ด๊อกฮึงเป็นพระราชา หากไปมีเรื่องกับเขาอาจเกิดสงครามได้ คงมินขอให้ยองเข้าใจเหตุผลนี้ด้วย ยองบอกว่าเข้าใจแล้ว (แต่หน้าตาแบบเด็กดื้อมากๆ ประมาณว่าเข้าใจแต่ไม่สน เรื่องประเทศเป็นหน้าที่ของฝ่าบาท ส่วนเรื่องของยองคืออึนซูเท่านั้น )




อึมจากับฮวาซูอินเห็นด๊อกฮึงหนีไป พวกเขาพยายามจะตาม แต่มีคนชุดดำเข้ามาพาด๊อกฮึงไป และมีจดหมายลึกลับส่งมาถึงอึนซู ยองเป็นคนเอาเข้ามา อึนซูบอกให้เขาอ่านเพราะเธออ่านฮันจาไม่ออก และถ้าเป็นจดหมายรักให้เขาช่วยเขียนตอบไปด้วย (ยองคงเขียนว่า ไปตายซะ ) ยองเปิดอ่านแล้วทำหน้าเครียด เขาบอกว่า เราคงต้องหนีกันแล้ว เพราะคนของหยวนกำลังมา และสิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือเธอ หมอเทวดา...




ก่อนอื่นต้องขอไว้อาลัยในวีรกรรมของวูดาลชิทั้ง 24 คนที่ยอมพลีชีพเพื่อปกป้องกษัตริย์ของพวกเขา ทั้งๆ ที่รู้ว่ากำลังเผชิญกับความตายแต่พวกเขาก็ไม่หวาดหวั่น

ซงจีนาเขียนบทแบบกระชากอารมณ์ตลอดนะคะ พาคุณขึ้นๆ ลงๆ เหมือนนั่งรถไฟเหาะกันเลยทีเดียว ในตอนนี้ออกอารมณ์หดหู่หน่อยเพราะคนตายเยอะ และความรักของคู่พระนางก็มีอุปสรรคขวากหนามให้ระทึกตลอดเวลา แต่นั่นก็เท่ากับเป็นบทพิสูจน์ความรักของพวกเขา ว่าพวกเขาจะร่วมฝ่าฟันและร่วมสุขร่วมทุกข์กันได้มากแค่ไหน เรื่องของคนชุดดำ คนบนรถม้า และจดหมายเตือนถึงอึนซู ตอนนี้เรายังสรุปไม่ได้ว่ามันมาดีหรือมาร้ายยังไง รู้แต่ว่าคนที่มามือฝีมือมาก ขนาดซูริบังยังสู้ไม่ได้ หากมาแบบศัตรู ยองคงต้องเหนื่อยอีกแล้ว แต่เพราะอะไรถึงต้องเตือนอึนซู หากคิดจะจับตัวเธอไป ก็สามารถทำได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องล่อเธอออกไปก็ได้ (หากนั่นเป็นกับดัก)

ยังไงดิฉันก็ยังคิดถึงลีซองกเยอยู่เมื่อพูดถึงหยวน เพราะเธอเคยช่วยชีวิตเขา และพ่อของลีซองกเยเป็นคนพูดเองว่าเขาจะไปป่าวประกาศว่าโครยอมีหมอเทวดาที่ช่วยชีวิตลูกชายเขา นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกหยวนต้องการตัวอึนซู แต่ถ้าเป็นผู้แทนของหยวนที่ทุกคนกำลังพูดถึงก็น่าจะมาแบบเปิดเผย ไม่จำเป็นต้องหลบๆ ซ่อนๆ นี่เหมือนหน่วยลับอะไรสักอย่าง เราคงต้องรอดูต่อไปว่ามันคืออะไรกันแน่นะคะ




ขอพูดถึงฉากกอดหลังสักนิด เพราะทำให้ดิฉันนึกถึง The Legend แบบว่าอารมณ์เดียวกันเลย ผู้กำกับคิมอาจจะอยากแก้ตัวจากของเก่าที่ทำไว้ได้ไม่ดีนัก ซึ่งอันนี้ดิฉันไม่ได้พูดเองแต่เป็นคุณป๋าเบที่พูด เนื่องจากซูจินีเป็นดาราใหม่ เธอจึงทำอารมณ์ได้ไม่ดีนัก แต่อันนี้ดิฉันก็ต้องขอบอกว่ายังไม่ดีเหมือนเดิมค่ะคุณพี่คิม หากใครเป็นแฟนคิมฮีซอนต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย เพราะต้องบอกว่าเท่าที่เธอแสดงมาดิฉันยังไม่ประทับใจเท่าไหร่ แต่ไม่ถึงกับผิดหวังเพราะไม่เคยตั้งความหวังกับการแสดงของเธอ ดิฉันเห็นด้วยกับสื่อที่บอกว่าเธอสวยแต่ไร้อารมณ์ และเธอสวยจริง อย่างในเรื่อง The Myth เธอสวยมาก แต่เธอไม่สามารถสื่ออารมณ์รัก เกลียด โหยหา อะไรแบบนั้นมาถึงใจผู้ชมได้ ดิฉันขอบอกว่าแค่พอผ่านค่ะสำหรับการแสดงของเธอ

คนที่ดิฉันชื่นชมในเรื่องนี้ยังคงเป็นลีมินโฮ ไม่ใช่ลำเอียงเพราะความหล่อ แต่เพราะเขาทำได้ดีเกินคาดกับละครพีเรียดเรื่องแรก และสื่ออารมณ์ทางสายตาได้ดี ในฉากกอดหลังเขาทำหน้าสับสนเหมือนทัมด๊อกเลยทีเดียว ถือว่าสอบผ่านค่ะ  ถ้าเขาได้คู่กับคนที่ส่งอารมณ์เก่งๆ การแสดงของเขาจะส่องประกายมากกว่านี้ อย่างเช่นใน Personal Taste ซึ่งต้องขอชมซอนเยจิน ที่ช่วยส่งอารมณ์ให้ละครได้เป็นอย่างดี ต้องบอกว่า PT เป็นผลงานของลีมินโฮที่ดิฉันชอบที่สุดในขณะนี้




มีหลายท่านอาจบ่นว่าละครมันหวานน้อยไป อย่างที่ดิฉันบอกนะคะว่ามีข้อจำกัดบางประการ ด้วยการแสดงของคิมฮีซอนและข้อจำกัดของตัวเธอเอง (ที่แต่งงานมีสามีแล้ว) บทที่ซงจีนาเขียนไว้ค่อนข้างหวาน ปกติซงจีนาชอบลงสคริปต์ของเธอไว้ในบล็อกหลังจากที่ละครออกอากาศแล้วเพื่อแบ่งปันกับแฟนๆ ของเธอ (ต้องขอขอบคุณข้อมูลจาก soompi เพราะดิฉันฝ่าการจราจรอันคับคั่งของเกาหลีเข้าไปถึงเว็บของเธอไม่ไหว ) เพราะละครมีข้อจำกัดเรื่องเวลา บางฉากที่ถ่ายทำไว้อาจถูกตัดออกให้สั้นกระชับ และมันจะถูกนำไปใส่ไว้ในชุด Director’s Cut ที่มักจะนำออกวางขายหลังละครจบแล้ว ละครดังๆ มักมีชุด Director’s Cut ออกมาขายเสมอค่ะ ไม่ว่าจะเป็น You’re Beautiful, Boys Over Flowrs, The Moon that embrace the Sun ฯลฯ และราคาแสนแพงเพราะมีช็อตที่ถูกตัด ภาพเบื้องหลัง เรื่อยไปจนถึงเอ็มวีกันเลยทีเดียว

ซงจีนาบรรยายไว้ว่าในฉากจูบหลังจากนั้น สายตาของชอยยองและอึนซูไม่คลาดจากกันเลย เหมือนโลกนี้มีเขาสองคนเท่านั้น ไม่ว่าชอยยองพูดหรือทำอะไรสายตาของเขาก็จับจ้องอยู่แต่อึนซู คอยดูปฏิกิริยาของเธอ ดูว่าเธอโอเคมั้ยกับสิ่งที่เขาทำไป ส่วนอึนซูก็จับจ้องอยู่แต่ชอยยองราวกับว่าเธอไม่เห็นคนอื่นอีกแล้วนอกจากเขา และเช่นเดียวกันกับฉากที่ชอยยองวิ่งมาหาอึนซูและกอดเธอไว้ เขาจับจ้องอยู่แบบนั้นราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเธอกลับมาอยู่ข้างเขาแล้วจริงๆ แม้แต่ตอนที่เธอถามว่าเขาไม่ต้องไปหาคงมินหรือ เขาก็ยังนิ่งอึ้งไปนาน และหันมามองเธออยู่แบบนั้นเหมือนไม่อยากจะจากไปเลย

และฉากที่เธอขยี้ผม ที่จริงอึนซูต้องมีเครื่องประดับผมและมันกำลังจะหลุด ชอยยองพยายามจะจับมันคืนที่ให้แต่เธอไม่ยอมอยู่นิ่งๆ เขาจึงจับเธอไปนั่งหน้ากระจกและยัดหวีใส่มือเธอ ระหว่างที่อึนซูหวีผมให้ตัวเองอยู่นั้น ชอยยองยืนอยู่ด้านหลังและจัดเครื่องประดับผมให้เธอ เขาจึงเห็นผ้าพันแผลบนข้อมือเธอ และอีกฉากที่ถูกตัดออกคือตอนที่ชอยยองคุยกับจางบินว่าเขาไม่มีโอกาสไปเอายาแก้พิษจากด๊อกฮึง ซึ่งจางบินบอกว่าดีแล้ว เพราะเราจะเชื่อใจด๊อกฮึงได้หรือไง??? (มาตัดฉากของพี่หมอเค้าทำไม ยิ่งได้พูดน้อยๆ อยู่ พี่คิมมมมม ) และชอยยองควรเป็นคนที่เห็นคนที่มาทิ้งจดหมายไว้ให้อึนซู แต่พอถ่ายทำจริงกลับกลายเป็นคนที่โรงหมอที่เจอจดหมายนี้ (สงสัยชอยยองแอบไปหลับ)

ติดตาม FAITH กันต่อในสัปดาห์หน้านะคะ เราจะได้รู้กันว่าคนบนรถม้าเป็นใคร? และมีจุดประสงค์อะไร?


Photo Credit : Dramabeans


5 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

โอ๊ะ ขอบคุณค่ะ กระจ่างฉากจูบเลยอะ
แต่เรื่องนี้ ลีมินโฮ แสดงออกทางสายตา รวมถึงกระแสดงฉากบู๊ได้ดีมาก ถึงแม้จะเป็นละครแนวพีเรียดเรื่องแรกของเค้า อย่างว่านางเอกติดตรงที่เธอแต่งงานแล้ว ไม่งั้นคงได้เห็นบทจูบที่ดูดดื่มกว่านี้ ^^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ละเอียดและเห็นภาพเช่นเคยค่ะคุณโรส ขอบคุณค่ะ รอคอยตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ขอบคุณมากลยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ อ่านแล้วเห็นภาพเลยค่ะ ^^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากดูเท่าไหร่แล้วค่ะ มันเศร้าเกฺิ๊น ดูแล้วเหนื่อยแทนพระเอก กะนางเอก อะไรจะโดนพิษอยู่นั่นแล้ว แต่ก็อยากรู้เรื่องว่าจะจบยังไง ก็เลยมาคอยอ่านที่นี่ดีกว่า ขอบคุณนะคะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...


^___________________6