วันพุธที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2555

Review Faith (신의) EP 20




Faith (신의) ตอนที่ 20...อีนซูในอนาคต (หรือฮวาตะ) เดินทางผ่านเส้นทางเดิมที่ตัวเธอจะผ่านในอีกหลายร้อยปีข้างหน้า เธอซ่อนกลักฟิล์มไว้ในซอกหิน เธอเขียนไว้ในบันทึกว่า เธอนึกถึงมันเป็นร้อยๆ ครั้ง ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากวันนั้น “เรา” ย้อนกลับไป พระมเหสี “ของเรา” อาจยังมีชีวิตอยู่ พระราชา “ของเรา” คงไม่หมดอาลัยตายอยาก และเธอคงไม่ต้องเฝ้ามอง “เขา” ที่แบกรับความผิดนี้ไว้ในใจด้วยหัวใจที่เหมือนตายไปแล้ว หากเธอย้อนเวลากลับไปวันนั้นได้ ขอแค่ได้เห็นหน้าเขาอีกครั้ง ได้เห็นรอยยิ้มของเขาอีกครั้ง ขอแค่วันเดียวเท่านั้น เธอบอกอึนซูว่าอย่าวิ่งหนีเหมือนที่เธอเคยทำ แม้จะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตก็ตาม

( ข้อความของอึนซูได้บอกกับเราว่าสิ่งที่เธอทำผิดพลาดคือวันนั้น วันที่เธอรู้ว่าโนกุ๊กกำลังจะตายแต่เธอกลัวจึงยืนยันที่จะหนีไป และแน่นอนยองไม่มีวันทิ้งเธอ เขาไปกับเธอและผลที่ตามมาก็คือโนกุ๊กตาย คงมินหมดอาลัยตายอยาก ซึ่งเป็นไปตามประวัติศาสตร์แต่มันเกิดขึ้นเร็วเกินไป เพราะมันควรเกิดขึ้นหลังจากคงมินปลดแอกตัวเองจากหยวนได้แล้ว และในใจของอึนซู ระหว่างยองกับเธอคือ "เรา" และ "ของเรา" ไม่ใช่เขาหรือเธออีกต่อไป )





อึนซูบอกยองว่าเราต้องกลับไป เธอถามเขาว่า หากเกิดอะไรขึ้นกับคงมินและโนกุ๊ก เขาจะทำใจได้หรือ? ยองขอคำอธิบายจากเธอไม่งั้นเขาจะไม่ยอมพาเธอกลับไป เธอให้เขาดูกลักฟิล์ม เขาถามว่ามันมาจากสวรรค์ใช่มั้ย เธอบอกว่ามันเป็นจดหมายจากสวรรค์และโนกุ๊กกำลังตกอยู่ในอันตราย ยองไม่เปิดดูและไม่ถาม เขาเชื่อเธอ เขาบอกว่าเราจะกลับไปที่หมู่บ้านแล้วสืบข่าวก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ

คงมินกำลังจะคลั่งเพราะเขาหาโนกุ๊กไม่เจอ เขาพยายามจะสั่งงานแต่ก็นึกอะไรไม่ออก เขานึกออกแต่ “แทจัง” เท่านั้น เขาบอกว่าเขาคงถูกลงโทษ เพราะเขาไม่ใส่ใจยองเวลาที่เขามาขอให้ช่วยอึนซู ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่ายองรู้สึกยังไง ชอยซังกุงนำจดหมายที่พบในห้องโนกุ๊กมาให้ มันมีตราประทับของหยวน คงมินเปิดอ่านแล้วสั่งให้วูดาลชิไปพาตัวซอนยูมาให้เขา




ยองถามข่าวจากคนเดินทาง พวกเขารู้แค่ว่าอาจมีสงครามเกิดขึ้น ยองคิดว่าพวกเขาควรหนีต่อไป แต่อึนซูไม่ยอม เธอบอกว่าหากเธอจะไปที่ประตูสวรรค์เองเขาคงไม่ยอม งั้นก็กลับไปด้วยกัน แต่ยองก็ไม่ยอมอีก ทำให้อึนซูเริ่มโกรธ เธอถามว่าทำไมเขาถึงอยากให้เธอรีบไปนัก และเขาบอกว่าตอนนี้เขาเป็นนักรบที่ลังเล นั่นเป็นเพราะเธอใช่มั้ย? เขาไม่เคยคิดบ้างมั้ยว่าเธอจะรู้สึกยังไงที่ทำให้เขาต้องทิ้งคงมินเพื่อเธอ เขาคอยแต่จะปกป้องชีวิตเธอ แต่ไม่สนใจที่จะปกป้องหัวใจของเธอ

เธอหันไปบ่นกับตัวเองว่า ในที่สุดเธอก็เจอคนที่เธอชอบแล้ว แต่เขากลับคอยแต่จะทำให้ตัวเองติดคุกแล้วก็ละทิ้งชีวิตนักรบทั้งๆ ที่ชีวิตนี้ทำอย่างอื่นไม่เป็น (นินทาระยะเผาขน นักรบอึ้ง เถียงไม่ทัน)

อึนซูยืนยันว่าเราต้องกลับไป แต่ยองบอกให้เธอยืนเฉยๆ แล้วเขาก็หันไปฟันคนที่จู่โจมเข้ามาด้านหลัง จากนั้นก็วิ่งไปจัดการกับคนที่เหลือ อึนซูบ่นไปทำแผลไปให้เด็กหนุ่มที่ถูกฟัน ยองเรียกชายสวมหมวกออกมาให้สู้กันตรงนี้ เธอจะได้ไม่เห็น พวกเขาฝีมือสูสีกัน ยองโดนฟันที่ไหล่ แต่เขาก็หาโอกาสสยบคู่ต่อสู้ได้ แต่ไม่ฆ่าเขาและปล่อยไปเพราะรู้ว่าอึนซูไม่ชอบ






เขากลับไปหาอึนซู เธอเห็นเขาได้แผลกลับมา (อีกแล้ว) เขาถามว่าถ้าเราไม่กลับไป เธอจะโกรธเขาแบบนี้ไปตลอดทางเลยหรือ งั้นกลับไปก็ได้ (แพ้ตามเคย สมาคมกลัวเมียขอต้อนรับ )  แต่เขาจะไม่ยอมให้เธอเดินทางคนเดียวเด็ดขาด เขายอมบอกเธอว่าหยวนต้องการชีวิตเธอ ไม่ใช่ตัวเธอ เธอยังจะกลับไปอีกหรือ อึนซูนึกถึงข้อความในบันทึก เธอบอกว่าจะกลับไป

คงมินให้ซอนยูดูจดหมายที่ล่อโนกุ๊กไปติดกับ แต่ซอนยูบอกว่าเขาไม่ได้เขียน เขาไม่มีเหตุผลที่จะจับตัวองค์หญิงหยวน คงมินสั่งให้จับตัวเขาไปสอบสวน แต่ขันทีของเขาห้ามไว้เพราะนั่นอาจทำให้เกิดสงคราม ซอนยูไปถามหาโนกุ๊กกับด๊อกฮึงเพราะรู้ว่าเป็นฝีมือเขา และบอกว่าหากเกิดอะไรขึ้นกับองค์หญิง หยวนคงไม่อยู่เฉยแน่ ด๊อกฮึงบอกว่าโนกุ๊กจะปลอดภัย โนกุ๊กฟื้นขึ้นมาและพยายามคลานไปที่ประตู เธอใกล้หมดแรงแล้วจึงดื่มน้ำจากกาน้ำชาที่อยู่ในห้อง





คีชอลได้รู้ว่าคนของเขาไม่มีใครเชื่อว่าอึนซูมาจากสวรรค์ ฮวาซูอินบอกว่าทางเดียวที่จะรู้ได้คือไปที่ประตูสวรรค์ ถ้าเจอยองกับอึนซูที่นั่นก็แปลว่าเป็นเรื่องจริง ยองกับอึนซูกลับมาที่ซูริบัง และได้รับการยืนยันว่าโนกุ๊กหายตัวไปจริงๆ

คงมินให้คนพาตัวด๊อกฮึงมาพบ เขาขอร้องด๊อกฮึงให้คืนพระมเหสีมา เขายอมยกบัลลังก์ให้ แต่ด๊อกฮึงบอกว่าเขาไม่ได้ทำ ถ้าเขาทำ เขาก็จะไม่ต่อรอง แต่จะรอจนกว่าข่าวถึงหยวน ให้ทางโน้นเห็นว่าคงมินดูแลองค์หญิงไม่ดี นั่นแปลว่าด๊อกฮึงไม่ได้คิดจะให้โนกุ๊กกลับมาแบบเป็นๆ เขาไม่สนว่าประเทศนี้จะชื่ออะไร โครยอหรือหยวน มันไม่แตกต่างตรงไหนสำหรับเขา (เลวสุดขั้วชั่วสุดขีด ยังมีหน้าอยากจะได้นางฟ้าเป็นมเหสี ต้องบอกว่าเขามุ่งมั่นมากค่ะ เรียกอึนซูว่าคู่หมั้นตลอดเวลา )





ชอยซังกุงไปที่ซูริบังและพบยองกับอึนซูอยู่ที่นั่น เธอลากยองมาถามว่ากลับมาทำไม ยองบอกว่าอึนซูยืนยันจะกลับมา เธอบอกว่าพระมเหสีมีอันตราย ชอยซังกุงถามว่าเธอมาจากสวรรค์จริงๆ ใช่มั้ย? (แหม คุณอายังไม่เชื่ออีก ยองอุตส่าห์เดลิเวอรี่มากับมือ ) อึนซูบอกว่าเธอรู้จักด๊อกฮึงดี เธอจะไปหลอกถามเขาเองว่าโนกุ๊กอยู่ไหน ยองบอกว่าไม่ได้ทันที แล้วคู่นี้ก็เปิดศึกทะเลาะกันอีกตามเคย ชอยซังกุงบอกว่าโนกุ๊กตั้งครรภ์ อึนซูตกใจและบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา เธอบอกให้ยองไปดูคงมิน ส่วนเธอจะไปหาด๊อกฮึงเอง ขอให้เขาไว้ใจเธอ

ยองกลับไปที่วัง แล้วเห็นสภาพคงมินย่ำแย่ยิ่งกว่าที่อึนซูบอกไว้ เขาพยายามถามว่าด๊อกฮึงพูดอะไรบ้าง คงมินพูดแค่ว่า ยองไม่ควรกลับมาเห็นเขาในสภาพนี้ ยองผลักโต๊ะทำให้ผ้าพันคอของโนกุ๊กหล่น คงมินรีบคุกเข่าลงเก็บ ยองต้องหิ้วเขาขึ้นไปนั่งและพยายามสบตาเขา (มันหิ้วจริงๆ ค่ะ ท่านผู้ชม)




คงมินบอกว่าด๊อกฮึงได้แต่หัวเราะ ยองบอกว่าอึนซูบอกว่าสิ่งที่ด๊อกฮึงต้องการคือทำให้คงมินหมดกำลังใจ หากคงมินเป็นแบบนั้นจริง เขาก็ไม่เห็นประโยชน์ที่จะอยู่ตรงนี้ต่อไป คงมินตั้งสติได้และสั่งให้ยองพาโนกุ๊กกลับมา และขอบใจที่ยองกลับมา แต่ยองตอบว่าเขายังไม่ได้กลับมา (ถ้าจะไม่มีบางคนบ่นไปตลอดทาง ก็คงไม่กลับมาร้อกกก)

อึนซูไปพบด๊อกฮึง (ท่าทางเธอชิลมากๆ เหมือนไปเดินตลาด) เธอบอกเขาว่าเธอรู้ว่าโนกุ๊กอยู่ไหน ด๊อกฮึงบอกว่าเธอยังพูดไม่สุภาพเหมือนเคย เธอโต้ว่าเธอมาจากสวรรค์ ไม่ว่าขอทานหรือพระราชาก็ไม่แตกต่างกันสำหรับเธอ

เธอบอกว่าเธอมีจดหมายจากสวรรค์ และอ่านมันให้ฟังว่าด๊อกฮึงจะจับโนกุ๊กไป ด๊อกฮึงตกใจที่เธอรู้เรื่องนี้ อึนซูบอกว่าขอแลกกับยาถอนพิษ ไม่งั้นเธอจะไปบอกคงมินว่าโนกุ๊กอยู่ไหน ด๊อกฮึงบอกว่าเธอจะถูกประหาร อึนซูบอกว่าถ้าเธอช่วยพระมเหสีเธออาจรอดก็ได้ แต่เขาคงแย่หากให้โนกุ๊กเห็นหน้าเขาตอนที่จับตัวเธอ เขาบอกว่าขอแค่เธอมาอยู่กับเขา เขาจะให้ยาถอนพิษ แต่อึนซูไม่ตกลง แม้ด๊อกฮึงจะขู่ว่าพิษเธอจะกำเริบ แต่เธอก็ไม่สนใจและกลับไป เธอเดินออกมาเจอยองที่รออยู่ เธอชูสองนิ้วให้เขาแปลว่าทุกอย่างเรียบร้อย เขาลูบผมเธอ (ยองคงไม่รู้หรอกว่าไอ้สองนิ้วนี่อะไร แค่รู้ว่าเธอปลอดภัยก็พอแล้ว)




คงมินเรียกประชุม เขาจะให้คำตอบกับซอนยู ก่อนเริ่มคีชอลก็เข้ามา คงมินคืนตราหยวนให้ซอนยูและบอกว่าเขาไม่ต้องการมันอีกแล้ว สำหรับอึนซู เขาเรียกเธอเข้ามาและบอกว่าเธอเป็นหมอหลวง เธอช่วยชีวิตพระมเหสี ช่วยชีวิตแม่ทัพ และเมื่อวานก็ช่วยรักษาใจของเขาด้วย

คนของด๊อกฮึงมาหาโนกุ๊กและจะให้เธอกินยาพิษ แต่ยองบุกเข้ามาพร้อมซูริบังที่แอบตามคนของด๊อกฮึงมาจนรู้ที่ขังโนกุ๊ก ยองพาโนกุ๊กออกไป ขันทีคนนั้นชิงฆ่าตัวตายก่อนที่วูดาลชิจะเข้ามาจับเขา

คงมินบอกกลางที่ประชุมว่าอึนซูไม่ได้มาจากสวรรค์ แต่เธอเป็นหมอที่เก่งมากคนเลยร่ำลือกันไปเอง อึนซูเล่นตามเกมของคงมิน คีชอลตกใจมากและพยายามจะเข้าไปถามเธอ แต่วูดาลชิมาแจ้งว่าโนกุ๊กกลับมาแล้วและต้องการคุณหมอ




ชอยซังกุงขอให้อึนซูเข้าไปก่อน และให้คงมินรออยู่ข้างนอก อึนซูเข้าไปและออกมา เธอบอกคงมินว่าพระมเหสีรู้สึกตัวแล้ว เธอจะปลอดภัย แต่ว่าเธอเสียลูกไปแล้วเพราะกินยาบางอย่างเข้าไป ทุกคนเสียใจ ยองเดินมาบังอึนซูไว้ให้เธอพิงหลังของเขา เขาเอามือไขว้หลังและจับมือเธอไว้ คงมินเดินเข้าไปที่เตียงและโอบกอดโนกุ๊กไว้ ทั้งคู่ร้องไห้ด้วยกัน

ยองมาหาอึนซูที่ห้องและบอกว่าตอนนี้คีชอลอยากพบเธอเพราะเรื่องที่เธอบอกว่าไม่ได้มาจากสวรรค์ ยองบอกว่าเรามีทางเลือกก็คือ ใช้เวลาที่เหลือหนีและหนี หรือไม่ก็เขาต้องละทิ้งความเป็นวูดาลชิและไล่ฆ่าทุกคนที่จะมาทำร้ายเธอ ไม่ว่าจะเป็นด๊อกฮึงหรือคีชอล (บ้าเลือด) แต่อึนซูบอกว่าเธอมีอีกทางหนึ่ง เธอต้องหาที่ปลอดภัยซ่อนตัวจนกว่าจะถึงเวลากลับ ยองถามว่าที่ไหน อึนซูบอกว่าเธอต้องขออนุญาตก่อน



อานแจมาหายองที่หน่วยวูดาลชิ เขาดีใจที่ยองกลับมา และบอกว่าพวกทหารกลัวว่ายองจะไม่กลับมาอีก เขาคิดจะทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้หญิงจริงหรือ หรือว่าดาบนี้มันหนักเกินไป ยองไม่เข้าใจ เขาเลยเล่าว่าอดีตหัวหน้าของยองเคยไปคุยกับพ่อของเขา ว่าตอนนี้ดาบนี้มันหนักเกินไปสำหรับเขาแล้ว เขาอยากจะให้มันจบๆ ซะที แล้ววันต่อมาเขาก็เข้าไปในวังและถูกฆ่าตายโดยอดีตพระราชา นั่นทำให้ยองได้เปิดมุมมองใหม่ของเขาว่าจริงๆ แล้วบางทีสิ่งที่อดีตหัวหน้าทำไป ไม่ใช่เพื่อเสียสละปกป้องลูกน้อง แต่เป็นความต้องการของเขาเอง

คีชอลไปหาด๊อกฮึงและบอกให้เขาไปด้วยกัน ไปทำเรื่องที่ค้างคากันไว้ให้จบ




ยองกำลังจะกลับเข้าห้อง แต่ลูกน้องของเขาพยายามรายงานเรื่องทหารใหม่ แต่ยองบอกว่าให้ไปบอกรองหัวหน้า พวกเขาบอกว่ามีทหารใหม่ที่คงมินส่งมาเป็นพิเศษ กำลังรอเขาอยู่ในห้อง

ยองเปิดประตูเข้าไปเจอกับอึนซูในชุดวูดาลชิ เธอรายงานตัวกับเขา และบอกว่าคงมินให้เธอมาอยู่ในที่ที่ปลอดภัยที่สุด (กลางดงวูดาลชิเลย) เธอเห็นยองยืนนิ่งจึงรีบพูดต่อว่าเธอมีดาบของเธอเองด้วย และเธอจะช่วยทำแผลให้พวกเขาเวลาบาดเจ็บ แต่ว่าที่นี่ไม่มีห้องให้นอน เธอเลยขออยู่ห้องเขา แล้วยองก็หันหลังกลับและเปิดประตูออกไป เขาส่งสายตาพิฆาตให้ลูกน้องที่แอบฟังอยู่ ทำให้เด็กๆ กระเจิงกับไปคนละทาง แล้วเขาก็ปิดประตู

เขาเดินเข้าหาอึนซู เขาถามว่า “งั้นข้าก็ต้องอยู่ที่นี่ด้วยสิ” อึนซูตอบว่า “ก็มันเป็นห้องของแม่ทัพนี่ และท่านก็เป็นแม่ทัพ” เขาเขยิบเข้าไปใกล้ “ข้าเป็นแม่ทัพที่นี่” อึนซูตอบว่า “ที่นี่แหละ ไม่ต้องหนีไปไหนแล้ว” ยองยิ้มให้กับอึนซู (และจะแปลงร่างเป็นหมาป่าโดยไม่ต้องรอพระจันทร์เต็มดวงกันล่ะ...จบซะงั้น พี่คิมนะพี่คิม ทำกันได้...)





เป็นอีกตอนที่น่าประทับใจของ FAITH เชื่อว่าคงทำให้หลายๆ คนฝันค้างกันไปอีก 1 สัปดาห์นะคะ ดิฉันชอบการแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของสองคู่ในละคร

ยองที่พร้อมจะปกป้องและเคียงข้างอึนซูในทุกๆ สถานการณ์และเชื่อใจเธอในทุกๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นข้อความจากสวรรค์ที่เธอบอก เขาไม่เคยถามหรือสงสัย และพร้อมที่จะให้เธอพิงไหล่เขาทุกเมื่อที่เธอเหนื่อยและจับมือเธอไว้เพื่อปลอบโยน พร้อมที่จะไปกับเธอทุกที่ หากเธอบอกให้เขาทิ้งคงมินและไปกับเธอ เขาก็พร้อมที่จะทำ

สำหรับอึนซู เธอก็พร้อมที่จะปกป้องยองตลอดเวลา เธอทำในสิ่งที่เธอทำได้ คอยทำแผลให้เขา คอยพูดคุยให้เขายิ้ม และที่อึนซูมีมากกว่ายองก็คือเธอคอยปกป้องหัวใจของเขา เธอไม่ยอมให้เขารู้ว่าเธอเจ็บปวดเพราะพิษ เธอจะยิ้มแย้มเสมอเวลาอยู่กับเขาเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง เธอรู้ดีว่าตลอดเวลาที่เดินทางยองไม่มีความสุขเพราะต้องทิ้งคงมินไป การที่เธอตัดสินใจมาซ่อนตัวในห้องของยอง ก็เพื่อให้เขาได้ทำหน้าที่วูดาลชิต่อไป เขาสามารถปกป้องทั้งเธอและคงมินและลูกน้องของเขาได้ในเวลาเดียวกัน นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ยองยิ้มออกเพราะเขาเองก็รู้ว่าอึนซูทำเพื่อเขา เรื่องหมาป่าดิฉันแซวเล่นน่ะค่ะ เพราะรู้ดีว่ายองไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่ อึนซูเองก็รู้ดีว่าเชื่อใจยองได้ ( แต่ดิฉันเป็นห่วงวูดาลชิ คงไฮไฟว์กันทั้งวันแน่ๆ )

เรายังได้เห็นความรักของคงมินและโนกุ๊กที่พร้อมจะฝ่าฟันทุกข์ยากไปด้วยกัน ถึงแม้พวกเขาจะไม่มีคำพูดเลยในฉากที่คงมินโอบกอดเธอไว้ แต่มันก็สื่ออารมณ์ได้อย่างชัดเจน คุณคงเข้าใจแล้วว่าทำไมบทนี้ถึงเป็นของริวด๊อกฮวาน เขาแสดงอารมณ์ได้ดีจริงๆ คงทำให้คุณมองข้ามไซส์มินิของเขาไปได้นะคะ ( แต่ดิฉันสงสารมากตอนที่ยองหิ้วขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ ยังกับตุ๊กตา เบาๆ หน่อยน้องยักษ์เดี๋ยวพี่เค้าจะชิ้นส่วนหลุด )

ดิฉันคิดว่าเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญในความสัมพันธ์ เพราะคนเรารักกัน แค่คำว่า “รัก” มันคงไม่พอ คุณต้องพร้อมที่จะเชื่อใจกัน คอยปกป้องกันและกัน แบบคู่ของยองกับอึนซู ที่ถึงแม้ว่าคู่นี้จะยังไม่แต่งงานกันแต่ก็เหมือนเป็นคู่สามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันมานานจนรู้ใจ พร้อมที่จะปกป้องกัน และปลอบประโลมกันในยามเหนื่อยล้าท้อแท้ มีไหล่ไว้ให้พิงพักยามต้องการ หรือพร้อมที่จะให้อภัยและร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกันแบบคู่ของคงมินกับโนกุ๊ก มีบ้างที่คงมินทำผิดหรือโนกุ๊กทำพลาด แต่ทั้งคู่ไม่เคยตำหนิกันหรือมองหาว่าใครผิดใครถูก แต่จับมือกัน ฝ่าฟันปัญหาไปด้วยกัน เหมือนที่โนกุ๊กเคยบอกว่าเราจะแก้ปัญหาไปด้วยกัน

ละครยังเหลืออีก 4 ตอนนะคะ และปมปัญหายังมีให้สางอีกมาก ความรักของยองกับอึนซูยังคงมีอุปสรรคอีกเยอะ ไม่ว่าจะเป็นคีชอล ที่น่าจะยังไม่ยอมรามือเรื่องสวรรค์แน่ๆ เขาคงหาทางมาจับอึนซูเพื่อให้เธอพาเขาไปที่ประตูสวรรค์ ผู้แทนหยวนซึ่งบอกว่าเธอจะได้เจอเขาอีกแน่ๆ นั่นแปลว่าเขาไม่ยอมเลิกราง่ายๆ และพิษในร่างกายของอึนซูที่กำลังจะกำเริบ และสมบัติชิ้นที่ 3 ที่ฮวาตะทิ้งไว้ให้คืออะไร ของอะไรที่มันจะอยู่ได้นานหลายร้อยปีเช่นนี้ ตอนแรกดิฉันอยากจะนึกว่าอึนซูทิ้งยาไว้ให้ตัวเองถอนพิษ แต่มันก็ไม่น่าอยู่ได้นานขนาดนี้ แต่ขอให้เป็นอะไรก็ได้ที่จะช่วยเธอได้ในท้ายที่สุดก็แล้วกันค่ะ


มาติดตาม FAITH กันต่อในสัปดาห์หน้านะคะ


Photo Credit : Dramambeans


***ตอบคำถามค่ะ*** สำหรับเพลงที่ใช้ในฉากที่คงมินเข้าไปกอดปลอบใจโนกุ๊กตอนแท้งคือเพลงนี้ Moon of the Princess เป็นเพลงธีมของโนกุ๊ก แต่ยังไม่มีเวอร์ชั่นที่มีเนื้อร้องค่ะ





13 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ชอบฉากที่ยองเดินเอาตัวมาบังเพื่อให้อึนซูพิงไหล่และจับมือเธอไว้มาก รู้สึกซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก... เหมือนเราเป็นอึนซูซะเอง ...คริคริ คล้ายๆกับครั้งแรกที่อึนซูจับมือยองไว้และเป่ามือให้ ตอนที่มือเป้นน้ำแข็งจากการต่อสู้กับกีชอล...มันกินใจมากคะ ฟินสุดๆ พี่ซองจีนา เขียนบทได้ประทับใจจริงๆ ...ขอบคุณ คุณ rose คะ review ได้น่ารักตามเคยคะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เหมือนเช่นเคย พอได้อ่านรีวิวแล้ว ทำให้ดูหนัง(อีกรอบ)สนุกขึ้นไปอีก
ได้เข้าใจ สคริปของ ซงจีนา ยิ่งขึ้น และได้เห็นว่านักแสดงทุกคนทำได้ดีทีเดียว ถึงแม้จะฟังภาษาเกาหลีไม่รู้เรื่อง แต่การแสดงของพวกเค้าก็ค่อนข้างชัดเจนทีเดียว โดยเฉพาะคู่เอกทั้งสองคู่ ทำได้ดีค่ะ นางเอกก็น่ารักมาก พระเอกนั้นไม่ต้องพูดถึง ทุนเดิมมีเยอะอยู่แล้ว และก็ยังจะขออ้อน(วอน) Madame Rose ต่อไป อยากให้แปลสคริปจังค่ะ ...

ณัฐดนัย สิงหลกะ กล่าวว่า...

ขอโทษน่ะครับ "แทจัง" เป็นชื่อเรียกยองหรอครับ ขอบคุณครับ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ปมปริศนาทิ้งไว้เยอะเกินจนไม่แน่ใจว่ามันจบได้ใน 4 ตอนไหม (ในใจอยากให้ต่อไปอีกเฟสจัง )

คุณโรสแต่ท่าทางตอนสุดท้ายที่ค่อยๆๆเดินไปหาอึนซูอะ แบบว่าเหมือนหมาป่าเดินเข้าหาลูกแกะ กร๊ากกก

ถ้าอึนซูสอนเด็กวูดาลชิ ไฮไฟว์ คาดว่าคงโดนยองเตะแน่ๆๆ โทษฐานที่บังอาจมาแตะมือคุณหมอคนสวย แล้วคงมีแต่คนเจ็บมันทุกวันอะ 5555

ขอบคุณสำหรับรีวิวน่ารักๆๆคะ

windflower กล่าวว่า...

ตามมาอ่านจากลิ้งค์ที่คุณจีที่บ้านไร่ข้าวโพดแปะไว้ให้ นอกจากจะเข้าใจเนื้อหาจากหนังได้ดีขึ้นแล้ว มุมมอง ความคิดเห็นของคุณก็ทำให้ได้ยิ้ม ได้หัวเราะทุกครั้ง อ่านแล้วมีความสุขค่ะ

Madame Rose K กล่าวว่า...

แทจัง เป็นชื่อตำแหน่งของยองค่ะ ก็คือตำแหน่งหัวหน้าวูดาลชิ ถ้าคุณฟังจากเสียงเกาหลี เค้าจะเรียก วูดาลชิแทจัง ชื่อตำแหน่งนี้มีหลายระดับขั้นค่ะ ที่จริงคงมินแต่งตั้งให้เขาเป็นโฮกุนแล้ว ก็คือคุมทหารในวังทั้งหมด ต่อไปสุดท้ายเค้าจะเป็นจังกุน คือแม่ทัพคุมทหารของประเทศ ซึ่งอึนซูชอบเรียกเค้าว่า จังกุนนิม ลองสังเกตุดูนะคะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

คุณ Rose เพลงประกอบของตอนที่ 20 นี้ ชื่ออะไรคะ เพราะจัง ตอนที่ทุกคนรู้ว่า โนกุ๊กแท้งอะคะ ถ้าได้ link มาแปะด้วยก่อดีคะ รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณคะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ขออีกคำค่ะคุณ Rose ที่แทจังเรียกอึนซูว่า อิมจา (หรือ นิมจา) หมายถึงอะไรคะ จะแปลว่า ที่รักก็ไม่คิดว่า แทจังจะเปิดเผยมากขนาดนั้น เดาไม่ถูกเลยค่ะ เพราะไม่เห็นมีใครเรียกใครอื่นอย่างนี้อีก รบกวนด้วบค่ะ

Madame Rose K กล่าวว่า...

อิมจา เป็นคำโบราณค่ะ ซงจีนาเลือกใช้คำนี้ เพราะขนาดพิธีกรในรายการยังถามว่ามันแปลว่าอะไร ในที่นี้แปลว่า ท่านหรือคุณค่ะ ใช้เรียกในเชิงยกย่องให้เกียรติ ถ้าหนังจีนคงออกแนว "แม่นาง" อะไรแบบนั้นค่ะ เพราะนางเอกมาจากสวรรค์ค่ะ ไม่ใช่คนธรรมดา (ตามที่ยองคิด)เค้าเรียกเธอแบบนี้ตั้งแต่ต้นๆ เรื่องแล้วค่ะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ได้ความรู้ความเข้าใจเพิ่ม กับตำแหน่ง และคำเรียกอิมจา ขอบคุณค่ะ สนุกและได้ความรู้ด้วยค่ะ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

คุณ Rose คะ ยังขอสงสัยอีกอย่างค่ะ พี่หมอจางของเราหายไปไหนใครรู้บ้างคะ.....

Madame Rose K กล่าวว่า...

ไปผลิตยาแก้พิษให้อึนซูอยู่ค่ะ ^^

shiki กล่าวว่า...

ดูตอนนี้แล้วฟินมากๆๆๆๆๆๆ ถึงมากที่สุดเลยค่ะ นับวันรอให้ถึงวันจันทร์ไวไว >_< ตอนแรกไม่ค่อยชอบคู่พระนางเลยค่ะ ชอบคู่รองมากกว่า แต่พอดูไปๆ กลับรู้สึกตัวตัวละครทำให้คู่พระนางค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์ขึ้นมาเรื่อยๆ ทำให้รู้สึกว่าสองคนนี้ รัก กันจริงๆ ทั้งที่ทั้งคู่ไม่เคยบอกคำว่ารักกันเลย ชอบยองเวลาโมโห ชอบหมอที่คอยคิดถึงยองเสมอ คู่คงมิน โนกุก ก็น่ารักมาก เด็กๆ วูดาชิก็ออกมาเรียกสีสัน น่ารักๆ ตลอด ติดละครเรื่องนี้มากๆ เลยค่ะ ดูกี่รอบก็ไม่เบื่อ >_<