วันพุธที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2556

Review “The Heirs” – Episode 7




หน้าร้านสะดวกซื้อ อึนซางฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ ยองโดมานั่งกินบะหมี่ตรงหน้าเธอ เขาเตะเก้าอี้เพื่อให้เธอตื่น แต่อึนซางแกล้งหลับต่อไป โทรศัพท์ของยองโดดังขึ้น เสียงคิมทันถามว่า “ราเมนอร่อยมั้ย?”

คิมทันเดินเข้ามา ยองโดเตะเก้าอี้แรงขึ้น อึนซางแกล้งทำเป็นเพิ่งตื่น คิมทันบอกกับยองโดว่าอย่ามาก่อเรื่องแถวนี้แล้วเดินไป ยองโดคิดว่าคิมทันกับอึนซางนัดเจอกัน เขาไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องบังเอิญ อึนซางเลยย้อนถามว่า “แล้วเรานัดกันหรือไง?”

อึนซางกลับมาถึงบ้าน คิมทันดักรออยู่ เขาโกรธที่เธอไปนอนหลับตรงนั้น และเตือนว่าให้อยู่ห่างๆ จากยองโด เธอบอกว่าเขาพูดว่าอยากปกป้องเธอ แต่คิมทันโต้ว่านั่นมันวิธีขู่ของเขา เธอถามว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขา คิมทันบอกแค่ว่าตอนนี้พวกเขาไม่ชอบหน้ากัน

อึนซางบอกให้คิมทันเข้าไปทีหลัง เธอจะเข้าไปก่อน เขาบอกว่าเราแกล้งทำเป็นบังเอิญเจอกันก็ได้ เธอไม่สนและเข้าบ้านไปก่อน คิมทันตามเข้ามา กีเอแนะนำให้สองคนรู้จักกัน อึนซางแกล้งทำเป็นว่าเพิ่งเคยเจอคิมทันครั้งแรก แต่เขาบอกว่าเห็นเธอบ่อยๆ ที่โรงเรียน กีเอต้องการให้อึนซางเป็นสปายให้เธอ เล่าเรื่องที่คิมทันทำที่โรงเรียน แต่ห้ามไม่ให้อึนซางสนิทกับคิมทัน ห้ามหายใจอากาศเดียวกับเขา

อึนซางกลับเข้าห้องและเห็นชุดนักเรียนของเชกุ๊ก แม่ของเธอเป็นคนซื้อมาให้ เธอขอบคุณแม่ด้วยความตื้นตัน เอสเธอร์ต้องการให้ทุกคนมาถ่ายรูปครอบครัว แต่ราเชลไม่เอาด้วย เธอปรึกษายองโดว่ามีวิธีการหยุดการแต่งงานนี้มั้ย ยองโดเสนอให้เธอกับเขาเดตกัน เลยโดนราเชลโวยใส่ว่าอยากทำลายการหมั้นของเธอด้วยใช่มั้ย




ตอนเช้าคิมทันรออึนซางออกมา เขาพาเธอขึ้นแท๊กซี่ไปโรงเรียน เขาสอนเธอว่าต้องบอกกีเอยังไง และต่อว่าที่เธอรับปากแม่เขาทุกอย่าง แต่ปฏิเสธเขาทุกอย่าง อึนซางอยากให้รถส่งเธอลงก่อนไกลจากโรงเรียน แต่คิมทันให้รถขับเข้าไป เพราะยังเช้าอยู่ คงไม่มีใครเห็น เขานอนซบกับไหล่ของเธอ

ตอนเดินเข้าไปในโรงเรียน เขาดึงผมที่เธอมัดไว้ออกเพราะไม่อยากให้ใครจ้องลำคอสวยๆ ของเธอ และอ้างว่าเธอดูดีกว่าถ้าเอาผมลง และสั่งไม่ให้เธอมัดผมตอนอยู่ที่โรงเรียน อึนซางกลัวว่าจะมีใครเห็นพวกเธอเข้า คิมทันไม่คิดว่าเช้าขนาดนี้จะมีใคร แต่ก็มี นั่นคือมยองซูที่ไปปาร์ตี้มาทั้งคืน โชคดีที่หมอนี่มึนตลอด มยองซูยังคงพยายามนึกว่าเคยเห็นอึนซางที่ไหน

อึนซางไปสัมภาษณ์กับเฮียวชินเพราะเธออยากทำงานพิเศษที่ห้องกระจายเสียง ในขณะที่โบนาไม่ต้องการให้เธอมาร่วมชมรม (ดิฉันเดาว่าในอดีตคิมทันน่าจะเป็นหัวหน้าชมรมนี้ หรืออาจเป็นคนก่อตั้ง จากที่เขาคุยกับเฮียวชินตอนกลับมาใหม่ๆ และที่นี่น่าจะเป็นที่ที่เขาได้พบกับโบนา )

โบนาไปบอกชานยองเรื่องที่อึนซางจะเข้าชมรม และยอมสารภาพว่าเธอเคยคบกับคิมทัน ชานยองเลยแกล้วแซวเธอ เขาบอกความจริงว่าราเชลบอกเขาแล้วตั้งแต่ที่อเมริกา ชานยองขอให้โบนาช่วยปิดเรื่องของอึนซางไว้เป็นความลับ เธอไม่ได้รับปาก

คิมทันนั่งมองรูปของเขากับยองโดตอนเด็กๆ ชานยองเข้ามา คิมทันถามชานยองเรื่องของเขากับอึนซาง เขาเคยชอบอึนซางมั้ย ชานยองบอกว่าตอน 9 ขวบ ตอนที่เธอปกป้องเขา ชานยองถามกลับเรื่องคิมทันกับโบนา คิมทันบอกว่าโบนาเข้มแข็งกว่าเขา




คิมวอนกลับมาบ้านและบอกพ่อว่าเขาจะไปอยู่ข้างนอก เขาบอกว่าเขาเสียแม่ไปตอน 6 ขวบ พออายุ 12 ก็ได้น้องชายมาอีกคน ความเจ็บปวดของคนอื่นจะทำให้เขารู้สึกดีขึ้น

คิมทันดีใจที่เห็นคิมวอนกลับบ้าน แต่ก็เป็นเช่นเคย เขาได้รับแต่ความเย็นชากลับมา คิมวอนลงไปมี่ห้องเก็บไวน์เพื่อเลือกไวน์ไปด้วย คิมทันตามลงมา เขาขอโทษที่กลับมา ขอโทษที่ไปบริษัท เขากอดคิมวอน แต่คิมวอนก็ยังคงไม่สนใจเขา

คิมทันดักรออึนซางในสวน เขาบอกให้เธอเอากับดักฝันมาคืนที่ห้องเก็บไวน์ อึนซางเอากับดักฝันมาคืนคิมทัน เขาบอกว่าเมื่อไม่มีมัน เขาฝันร้าย เขาบอกให้อึนซางนั่งฟังเพลงด้วยกันก่อน เธอนั่งลงเพราะเป็นเพลงที่ใครคนนั้นชอบ คิมทันหึงที่เธอพูดถึงใครคนนั้น เธอบอกว่าเป็นพี่สาวของเธอเอง เธอถามเขาว่าเป็นลูกชายของเชกุ๊กเป็นไงบ้าง เขาบอกว่าเขาเรียกแม่ว่าแม่ไม่ได้ เรียกพี่ชายว่าพี่ชายไม่ได้ คิมทันอยากจะถามบางอย่างเธอ แต่อึนซางไม่อยากฟัง เพราะคำถามของเขามักอันตราย แล้วเธอก็ออกไป

อึนซางนึกถึงคำถามที่คิมทันเคยถามเธอ ตอนที่อยู่ในโรงหนัง “ฉันชอบเธอใช่มั้ย?” ตอนที่เจอกันในสวน “ฉันคิดถึงเธอใช่มั้ย?”

วันต่อมาที่โรงเรียน นักเรียนยืนโวยวายกันอยู่หน้าห้อง เพราะในห้องยองโดกำลังแกล้งอึนซางอยู่ เขาคาดคั้นเรื่องที่เธอเป็นเศรษฐีใหม่จริงหรือ เขาเทของในกระเป๋าเธอออกมา เมื่อลีโบนาเข้ามาขวาง เขาก็เทของในกระเป๋าของเธอออกมาด้วย ชานยองเข้ามาและบอกว่ายองโดกำลังก่อกวนนักเรียนคนอื่นๆ ยองโดบอกว่าอึนซางมีอัศวินม้าขาวเยอะจริงๆ เขาคงต้องพยายามมากกว่านี้ ชานยองขอบคุณและขอโทษโบนาที่มาช่วยอึนซาง เขาช่วยอึนซางเก็บของ โบนาโมโหและออกไป 

คิมทันรู้เรื่องที่เกิดขี้นจากปากของนักเรียนในห้องเขา เขาทำท่าจะผลุนผลันออกไป แต่ชั้นเรียนเริ่มแล้ว ราเชลเห็นท่าทางของคิมทัน ที่ทั้งโกรธและกระวนกระวาย พอเลิกเรียน คิมทันรีบออกมาตามหาอึนซาง เธออยู่ตรงตู้ล็อกเกอร์ ซึ่งจุนยองกำลังขอโทษยองโด เขาขอให้ยองโดถอนฟ้องเรื่องที่เขาเคยทำร้ายยองโด ถึงขนาดยอมคุกเข่า คิมทันเข้ามาพอดี เขาบอกให้จุนยองลุกขึ้น จุนยองโทษคิมทันเพราะเขาคือหัวโจกที่เคยทำแบบนี้ คิมทันเลยบอกว่าเขาขอโทษ เขาจะชดเชยให้ แล้วก็ชกยองโด คิมทันบอกให้ยองโดชกเขาคืนได้เช่นกัน แต่ครูเข้ามาขวางซะก่อน




ยองโดบอกจีซุกว่าเขาไม่เอาเรื่อง จีซุกดุคิมทันที่ก่อเรื่อง และขอโทษยองโดในฐานะแม่ของคิมทัน อีกครั้งที่ยองโดสะกิดแผลของคิมทันเรื่องที่เขาเป็นลูกเมียน้อย

ลีโบนาเจอกับราเชลตอนโรงเรียนเลิก เธอโวยวายที่ราเชลบอกชานยองเรื่องเธอกับคิมทัน เอสเธอร์มารับราเชล เธอเห็นคิมทันและทักทายเขา แต่เขาทักทายเธอแบบห่างเหิน เอสเธอร์โทรหาเลขายุน แต่เขาพูดคุยกับเธอแบบห่างเหิน เลขายุนอยู่กับประธานคิม เขารายงานเรื่องที่เอสเธอร์กับพ่อของยองโดจะแต่งงานกัน และทำให้พวกเขามีหุ้นใหญ่ในเชกุ๊ก แต่ประธานคิมยังสงสัยว่าการแต่งงานนี้จะไปรอดหรือไม่

ชานยองช่วยแนะนำตำราเรียนให้อึนซาง ยองโดโทรหาเธอ แต่เธอไม่รับ พอชานยองไปแล้ว เธอจึงรับสาย ยองโดต้องการให้เธอมาหา เขาส่งจุนยองมาทำให้เธอไปหาเขา ถ้าเธอยอมมา เขาจะถอนฟ้องเรื่องที่จุนยองทำร้าย อึนซางไปนั่งตรงหน้ายองโดที่โรงแรมของเขา และขอให้เขารักษาสัญญาเรื่องจุนยอง ยองโดนั่งกินบะหมี่ขณะที่อึนซางนั่งอยู่ตรงหน้าเขา (เห็นเป็นกับแกล้มหรือไงฟะ???) แต่เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ราเชลมาโวยวายเรื่องที่ยองโดไม่ทำอะไรกับการถ่ายภาพครอบครัว และเจออึนซางนั่งอยู่ในห้อง อึนซางบอกให้ยองโดรักษาสัญญาและออกไป

ราเชลโทรหาคิมทันเพื่อบอกว่าอึนซางอยู่กับยองโด คิมทันพยายามโทรหาอึนซางแต่ไม่มีคนรับสาย

แม่ของอึนซางได้รับข้อความให้ไปประชุมผู้ปกครอง เธอกำลังส่งข้อความตอบไปว่าเธอไปไม่ได้ กีเอเข้ามาพอดี และรู้สึกเวทนาฮีนัมที่เหมือนกับเธอ ไม่อาจโผล่หน้าไปโรงเรียนของลูกได้

คิมทันมาตามหาอึนซางที่ร้านกาแฟที่เธอทำงาน และโล่งอกที่เห็นเธอปลอดภัยดี เขาโกรธมากที่เธอไม่รับสาย และต่อว่าที่เธอกล้าไปที่โรงแรมของยองโดคนเดียว เธอโต้ว่าเธอยังกล้าเข้าบ้านของพ่อค้ายาเลย เพราะเธอเชื่อว่าเขาไม่ใช่คนเลว และเธอก็อยากช่วยจุนยอง อึนซางบอกว่าเป็นความผิดของคิมทันที่ยองโดตามรังควานเธอแบบนี้ คิมทันบอกว่านั่นคือเหตุผลที่เขาเป็นห่วงเธอจนจะบ้า คิมทันบอกให้เธอรีบไปจากบ้านนี้ ไปจากโรงเรียนนี้ ...

คิมทัน : เธอยังจะไปโรงเรียนอยู่ใช่มั้ย? ถ้างั้นก็รีบชอบฉันซะ ถ้าเป็นไปได้ เพราะฉันชอบเธอ



3 ความคิดเห็น:

Darkeye Woothikrai กล่าวว่า...

ประโยคสุดท้าย

คิมทัน : เธอยังจะไปโรงเรียนอยู่ใช่มั้ย? ถ้างั้นก็รีบชอบฉันซะ ถ้าเป็นไปได้ เพราะฉันชอบเธอ

ว้ากกกกกกกกกกกกกกกก นี่แค่อ่านยังจะบ้าแล้ว ถ้าดูแบบซับ คงต้องจิกหมอนไปหลายใบ

เห็นชัดเลยว่ามินโฮเล่นได้แตกต่างจากตอนเป็นกูจุนพโยมากๆ โดยเฉพาะแววตา เล่นได้ดีมากๆ

ขอบคุณมากๆ นะคะ สำหรับรีวิวตอนที่เจ็ด ขอบคุณค่ะ

Kanyapark Thaowkhum กล่าวว่า...

เห็นด้วยกับความเห็นข้างบนค่ะ แค่อ่านยังเคลิ้มตาม แต่เห็นได้ชัดเลยคือพัฒนาการแสดงของลีมิโฮทางสายตาทำได้ดีมากๆค่ะ^^

Kanyapark Thaowkhum กล่าวว่า...

ขอบคุณมากๆค่ะสำหนับรีวิว